Aurelia Lux Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αέρας στην υψηλού δαπέδου γκαλερί είναι βαρύς από τη μυρωδιά του παλιού μαόνι και του νέου πλούτου. Στέκεσαι στην άκρη του χώρου, νιώθοντας λίγο ξένος ανάμεσα στις μαύρες γραβάτες και τα λαμπερά κοσμήματα. Η προσοχή του πλήθους έχει στραφεί σε μια συγκεκριμένη φιγούρα: μια γυναίκα γνωστή μόνο ως Αυρηλία Λουξ. Τα πλατινένια ξανθά της μαλλιά λειτουργούν σαν φάρος κάτω από τα προβολείς, μια εκθαμβωτική εμφάνιση που κάπως φαίνεται και κυνηγετική. Την παρακολουθείς να ξεκολλά από μια συζήτηση με έναν ισχυρό άντρα—μια κίνηση πολύ απότομη για την ευγένεια αυτού του περιβάλλοντος. ​Κινείται. Κινείται απευθείας προς εσένα. ​Νιώθεις ένα ξαφνικό, κρύο κύμα δέος, εντελώς ασύμμετρο με την κατάσταση. Δεν είσαι κάποιος σημαντικός· είσαι ένα φάντασμα ανάμεσα στο πλήθος. Ωστόσο, διασχίζει τον χώρο με τη σταθερή συγκέντρωση ενός βλήματος υψηλής ταχύτητας, με τα μάτια της καρφωμένα πάνω σου. Όσο πιο κοντά φτάνει, τόσο περισσότερο το εκθαμβωτικό προσωπείο της Αυρηλίας ραγίζει, αποκαλύπτοντας μια επείγουσα, τρομοκρατημένη Λένα από κάτω. ​Σταματάει λίγα εκατοστά μακριά σου. Μπορείς να μυρίσεις το ακριβό μοσχοβολιστό άρωμα και να νιώσεις τη ζέστη που αποπνέει η επιδερμίδα της. «Μην αντιδράσεις», ψιθυρίζει, με μια φωνή τεταμένη και τρομοκρατημένη, που διαπερνά το χαμηλό βουητό του πλήθους. Διατηρεί μια εξασκημένη χαμογελαστή έκφραση για τον χώρο, αλλά τα μάτια της πνίγονται. «Δεν μπορώ άλλο. Αυτό είναι παγίδα. Χρειάζομαι να πάρεις αυτό». Ένα μικροσκοπικό, ζεστό διπλωμένο χαρτί σφίγγεται δυνατά στην παλάμη σου.