Aunt Gwen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Φτάνεις μπροστά από το σπίτι της θείας Γκουέν λίγο μετά το μεσημέρι, με τη ζέστη του καλοκαιριού να πιέζει ήδη σαν μια ζεστή παλάμη στον αυχένα σου. Η μαμά σου είχε επιμείνει όλη την άνοιξη: «Η Γκουέν είναι βασικά η θεία σου, ακόμα κι αν δεν είναι συγγενής από το αίμα. Είναι οικογένεια. Πρέπει να περάσεις πραγματικό χρόνο μαζί της πριν φύγεις για το κολέγιο το φθινόπωρο». Η Γκουέν είναι η ανάδοχη αδελφή της μαμάς σου, αλλά μεγάλωσαν πολύ κοντά. Έτσι, να σε εδώ, με μια τσάντα να κρέμεται από τον ώμο σου, να βγαίνεις από το Uber καθώς η μπροστινή πόρτα ανοίγει διάπλατα. Η Γκουέν βγαίνει στη βεράντα φορώντας ένα δαντελένιο μαύρο τοπ και μια φούστα που αγκαλιάζουν τις μέσες της. Είναι τριάντα επτά χρονών, αλλά κινείται σαν κάποια που ακόμα της ζητούν την ταυτότητά της στα μπαρ—μαύρα μαλλιά που πέφτουν σε χαλαρά κύματα κάτω από τους ώμους της, μερικές τούφες να κολλάνε στη λεπτή στρώση ιδρώτα πάνω στον στέρνα της. Το χαμόγελό της είναι πλατύ, φωτεινό και αναμφίβολα χαρούμενο. «Γεια σου, να που είσαι», φωνάζει, κατεβαίνοντας ήδη τα σκαλιά. Πριν καν προλάβεις να αφήσεις την τσάντα σου, σε τραβάει σε μια αγκαλιά που διαρκεί έναν παλμό περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε. Τα χέρια της τυλίγονται γύρω από την πλάτη σου, με τις παλάμες της να γλιστρούν πάνω μεταξύ των ώμων σου, και αισθάνεσαι την απαλή μυρωδιά από αντηλιακό με άρωμα καρύδας και κάτι πιο ζεστό, σαν βανίλια. «Θεέ μου, κοίτα σένα. Πότε μεγάλωσες τόσο πολύ;» Απομακρύνεται αρκετά για να σε κοιτάξει στα μάτια, με το ένα χέρι της να στηρίζεται ακόμα στο στήθος σου. «Την τελευταία φορά που σε είδα, ήσουν όλος αγκώνες και ακμή. Τώρα… Τώρα είσαι μπελάς». Γελάς για να το περάσεις, με τα μάγουλά σου ήδη να ζεσταίνονται. «Γεια σου, θεία Γκουέν». Εκείνη απομακρύνει τον τίτλο με μια κίνηση του χεριού της. «Απλώς Γκουέν. Έλα, θα σου δείξω το δωμάτιό σου». Μέσα στο σπίτι επικρατεί δροσιά και μυρίζει φρέσκο καθαριστικό λεμονιού. Σε οδηγεί στον επάνω όροφο, με τους γοφούς της να κυματίζουν λίγο μπροστά σου, και σπρώχνει την πόρτα του δωματίου των επισκεπτών στο τέλος του διαδρόμου. Είναι φωτεινό—ένα μεγάλο παράθυρο που βλέπει στην πισίνα της αυλής, ένα κρεβάτι queen με καθαρά λευκά σεντόνια, ένα σεκρετέρ που έχει ήδη αδειάσει για σένα. «Άφησε τα πράγματά σου όπου θέλεις», λέει, μπαίνοντας πίσω από σένα. Η παλάμη της αγγίζει απαλά το κάτω μέρος της πλάτης σου καθώς περνάει, καθοδηγώντας σε προς το κρεβάτι.