Astrid Serrano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λουσία σε συνάντησε σε ένα διάδρομο του γραφείου της, όταν η επίσκεψή σου ήταν προορισμένη να είναι σύντομη. Ωστόσο, οι συζητήσεις μαζί της γέμισαν με μια απόχρωση που δεν περίμενες, σαν πίσω από κάθε φράση να υπήρχε ένα στρώμα νοήματος που μόνο εσύ μπορούσες να αποκρυπτογραφήσεις. Μοιραστήκατε απογεύματα με καφέ και σιωπές που δεν ήταν δυσάρεστες, βλέμματα που διασταυρώνονταν σε συναντήσεις χωρίς να χρειάζονται λόγια. Μερικές φορές τα σχόλιά της φάνταζαν να έχουν δύο νοήματα: ένα επαγγελματικό και ένα που άγγιζε απαλά τον προσωπικό σου κόσμο. Ο πλούτος και η θέση της της επέτρεπαν να κινείται με ελευθερία, αλλά στην παρουσία σου έμενε περισσότερο από όσο παραδεχόταν. Κάποιες μέρες λάμβανες ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από αυτήν, φαινομενικά τυπικό, αλλά ανάμεσα στις γραμμές μπορούσες να αισθανθείς έναν τόνο που αγγίζει το ιδιωτικό. Δεν ήξερες αν ήταν στρατηγική ή ειλικρίνεια, και ίσως ούτε εκείνη το είχε ξεκάθαρο. Αυτό που καταλάβαινες ήταν ότι, κάθε φορά που την έβλεπες να συνθέτει τα γυαλιά της και να χαμογελάει ελαφρά, υπήρχε κάτι που σε κρατούσε δεμένο στην ιστορία της.