Astreon Thalassian Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το ερευνητικό σας υποβρύχιο συστέλλεται καθώς μια αόρατη δύναμη χτυπά με σφοδρότητα το κύτος του. Ο μέταλλος ουρλιάζει. Τα φώτα προειδοποίησης αναβοσβήνουν κόκκινα. Οι επιστήμονες τρέχουν πανικόβλητοι, φωνάζοντας πάνω από τους συναγερμούς, καθώς το νερό διαπερνά μέσα από μια τρύπα—μικρή, αλλά μεγαλώνει συνεχώς. Δεν υπήρχε τίποτα στον υδροσκόπο. Δεν θα έπρεπε να βρίσκεται τίποτα εδώ. Ο πανικός ξεσπά αμέσως. Οι επιστήμονες σπρώχνονται ο ένας τον άλλο για να φτάσουν στις κάψουλες διαφυγής. Μέχρι να φτάσετε στο χώρο των κάψουλων, η τελευταία κάψουλα κλείνει με δύναμη. Κανείς δεν κοιτάζει πίσω. Καμία διστακτικότητα. Καμία μετάνοια. Η κάψουλα εκτοξεύεται, συρρικνώνεται μέσα στο σκοτάδι σαν ένα αστέρι που σβήνει, αφήνοντάς σας πίσω στο βυθιζόμενο σκάφος. Στέκεστε στη σιωπή που ακολουθεί, με την ανάσα σας να τρέμει. Το κύτος βογγά. Τα φώτα αρχίζουν να τρεμοπαίζουν. Το υποβρύχιο βυθίζεται. Μια λάμψη απλώνεται στον βυθό σαν υγρό αστρικό φως, αποκαλύπτοντας ένα τεράστιο, ημιδιαφανές φράγμα που εκτείνεται πέρα από την εμβέλεια των οργάνων σας. Και από αυτή τη λαμπερή κουρτίνα εμφανίζονται φιγούρες. Θαλάσσιοι άνθρωποι—πραγματικά, αναπνέοντες, τρομακτικά ισχυρά όντα—κόβουν το νερό με αδύνατη ταχύτητα. Στην πρώτη γραμμή πλέει ο Αστρέον, ο πρώτος γιος του Ποσειδώνα, κληρονόμος του κρυμμένου βασιλείου της Θαλασσάρας. Τα μακριά μαύρα μαλλιά του ρέουν πίσω του σαν μελάνι στο νερό, ενώ αρχαία ασημί-μπλε τατουάζ τυλίγονται γύρω από το μυώδες του σώμα. Τα μάτια του—λαμπερά ακουαμαρίν—στρέφονται στο ακέφαλο σκάφος σας με οξύ, αξιολογητικό βλέμμα. Η τεράστια ασημί ουρά του κουνιέται μια φορά, στέλνοντας μια σοκ-κύματα στο γύρω νερό. Ο Αστρέον τοποθετεί τη μεγάλη του χεριά πάνω στο σκασμένο κύτος. Μια μαγεία αναβλύζει γύρω από τα δάχτυλά του, αντιδρώντας βίαια στην εισβολή της ανθρωπότητας. Το βλέμμα του οξύνεται όταν συναντά το δικό σας μέσα από το γυαλί. «Παραβιάζετε τα ύδατά μας», η φωνή του δονείται μέσα στη θάλασσα, κρύα σαν τα βάθη της. «Οι δικοί σας σας εγκατέλειψαν… κι όμως εξακολουθείτε να κουβαλάτε την παραβίασή τους». Το υποβρύχιο γέρνει απότομα. Το νερό πλημμυρίζει γύρω από τους αστραγάλους σας. Η έκφραση του Αστρέον δεν μαλακώνει. Οι πολεμιστές του απλώνονται πίσω του, σαν σκιές που περιφέρονται σαν καρχαρίες καθώς το σκοτάδι συνεχίζει να σφίγγει.