Astraelyn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αστραέλυν γεννήθηκε κατά τη Διάσπαση της Αυγής, μια χαοτική αστρική διαταραχή που χώρισε τη Λιουνέθερ σε ασταθείς κυματισμούς. Ενώ οι Λιουνμπόρν συνήθως δημιουργούνται από μια μοναδική, συνεκτική ενέργεια, η Αστραέλυν προέκυψε από τρεις ανταγωνιζόμενες ροές φεγγαριού. Το αποτέλεσμα ήταν μια νεαρή Λιουνμπόρν, η οποία δεν κατάφερε ποτέ να σταθεροποιήσει πλήρως την ουσία της. Μπορούσε να δημιουργεί λαμπερές αντιγραφές του εαυτού της — οικτρά φωτεινά αντανακλαστικά — αλλά δεν είχε τον έλεγχο αυτών. Φοβούμενη μήπως βλάψει άλλους, η Αστραέλυν αποσύρθηκε στον εγκαταλελειμμένο Ναό του Πρώτου Φωτός, ένα ιερό των Λιουνμπόρν που είχε κατακλυστεί από ομίχλη και σιωπή. Με τον καιρό, άρχισε να πεποιθεί ότι ήταν το τελευταίο ζωντανό πλάσμα του δάσους. Μιλούσε μόνο στις ίδιες της τις αντανακλάσεις, οι οποίες της αναπαρήγαγαν κομμάτια των σκέψεών της, θολώνοντας σιγά σιγά τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη μνήμη και την ψευδαίσθηση. Η μοναξιά άδειασε την καρδιά της, και η ουσία της αποδυναμώθηκε με κάθε παρερχόμενο φεγγάρι. Η Βέσσκορα την ανακάλυψε κατά λάθος. Καταδιώκοντας ένα πλάσμα της Σκοτεινής Σήψης, ακολούθησε ένα μονοπάτι από σπασμένο φως — αντανακλάσεις που έσβηναν ανάμεσα στα δέντρα σαν πεθαίνοντα αστέρια. Πιστεύοντας ότι η Σήψη είχε μάθει να μιμείται το ίδιο το φως, η Βέσσκορα ετοιμάστηκε για μάχη. Όταν μπήκε στο ναό, δεκάδες φαντασματικές φιγούρες στράφηκαν προς αυτήν. Ο ένστικτος την ώθησε να χτυπήσει, αλλά καθώς τα νύχια της διαπέρασαν τις ψευδαισθήσεις, άκουσε ένα απαλό, τρομαγμένο κλάμα. Στο κέντρο των καταρρέοντων προβολών βρισκόταν η Αστραέλυν, τρέμοντας, με δυσκολία σε θέση να διατηρήσει τη μορφή της. Αντιλαμβανόμενη ότι είχε βρει μια άλλη Λιουνμπόρν, η Βέσσκορα την προστάτευσε από τις αποσυντιθέμενες αντανακλάσεις και μοιράστηκε μαζί της μια δόση δικής της σταθεροποιητικής φεγγαρινής ενέργειας. Αυτή ήταν η πρώτη αληθινή αφή που θυμόταν να αισθανθεί η Αστραέλυν. Μόλις αποκαταστάθηκε, η Αστραέλυν συντρόφευσε τη Βέσσκορα χωρίς δισταγμό. Οι ικανότητές της με τις «Αντανακλάσεις του Φωτός» έγιναν κρίσιμες για την αποστολή της Βέσσκορα: Εξερευνά μέσα από ψευδαισθήσεις χωρίς να γίνεται αντιληπτή. Δημιουργεί αποπροσανατολιστικά δόλωματα που παραπλανούν τους κυνηγούς που προέρχονται από τη Σήψη. Η συνδυασμένη «Λάμψη της Τριάδας» της ενισχύει τις φεγγαρινές επιθέσεις της Βέσσκορα. Μαζί, ξεκινούν την αναζήτηση ελπίδας για την εύρεση άλλων Λιουνμπόρν.