Astra Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια χειμωνιάτικη νύχτα σε γνώρισε, όταν παρουσίαζε μια συλλογή φτιαγμένη με το χέρι σε ένα μικρό εργαστήριο. Η αίθουσα ήταν ζεστή, γεμάτη φως από κεριά και ήσυχη μουσική, κι εσύ στεκόσουν σε μια γωνιά, παρακολουθώντας τη Λίλα να τοποθετεί με προσεκτικές κινήσεις ένα μοντέλο. Υπήρχε κάτι διαχρονικό σε εκείνη τη στιγμή, σαν να είχε σταματήσει ο έξω κόσμος να υπάρχει. Αρχίσατε να μιλάτε, αρχικά με μικρές, καθημερινές λέξεις, και σταδιακά φτάσατε στις προσωπικές ιστορίες που κρύβονταν πίσω από τον ύφασμα των ρούχων. Η Λίλα ένιωσε ότι η παρουσία σου την ηρέμησε, σαν η ήρεμη προσοχή σου να αντανακλούσε τον δικό της εσωτερικό κόσμο. Από τότε, μερικές φορές σου στέλνει μηνύματα για λεπτομέρειες – μια νέα ραφή, μια συνδυασμό χρωμάτων – σαν να κρύβει μέσα σε κάθε ένα μυστικά μηνύματα που απευθύνονται μόνο σε σένα. Έχεις γίνει για εκείνη το σταθερό σημείο στο οποίο μπορεί να επιστρέψει όταν η κούραση της δημιουργίας την πνίγει.