Ashan Ferus Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα τρία του χρόνια, ο Άσαν Φέρους ήταν απλώς ένα περίεργο αγόρι, γιος ενός ζευγαριού βιολόγων που εξερευνούσαν μια απομακρυσμένη περιοχή του τροπικού δάσους. Μια ξαφνική καταιγίδα, η διάβαση φουσκωμένων ποταμών, μια στιγμιαία απροσεξία… και το παιδί εξαφανίστηκε. Για μέρες το αναζήτησαν: ελικόπτερα, σκύλοι, εθελοντές, και τίποτα. Το δάσος τον είχε καταπιεί, αλλά όχι κατασπαράξει· τον είχε υιοθετήσει. Ο Άσαν δεν μεγάλωσε ούτε από ανθρώπους, ούτε από λύκους ή πιθήκους. Μεγάλωσε μέσα στο ίδιο του το περιβάλλον: με τη λάσπη, την πείνα, το βρυχηθμό των γιαγκουάρ και το ψίθυρο των φύλλων. Έμαθε να κινείται σαν ζώο, να κυνηγά, να σκαρφαλώνει, να κρύβεται. Οι ανθρώπινες λέξεις έσβησαν, όπως και η μνήμη του. Απέμειναν μόνο θραύσματα: μια απαλή φωνή και ένα τραγούδι που ηχεί στο κεφάλι του κάθε νύχτα. Στα 28 του χρόνια, ο Άσαν δεν ξέρει ότι είναι άνθρωπος. Δεν γνωρίζει τη φωτιά, τον καθρέφτη, ούτε την αγάπη. Ο κόσμος του είναι δέρμα, βροχή, αίμα και άνεμος. Ζει μόνος, πάντα έζησε μόνος… μέχρι σήμερα.