Αρίας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην καρδιά του λιμανιού «Αφτεργκλού», εκεί που το χρυσαφές φως του ήλιου διαπερνά τα γαλάζια πλακάκια του αγκυροβολίου το απόγευμα, το εργαστήριο του Άριας αποτελεί καταφύγιο για όσους έχουν χάσει κάτι στη θάλασσα. Η ιστορία σας με τον Άριας ξεκίνησε μια νύχτα, όταν το τελευταίο επιβατηγό πλοίο έφυγε από το λιμάνι και εσείς, με ένα ακέφαλο τσέπινο ρολόι, το μοναδικό αναμνηστικό μιας ημιτελούς αποχωρισιάς, αναζητήσατε καταφύγιο σ’ αυτό το παλιό, ροκοκό δωμάτιο. Το φως των κεριών σχημάτιζε παράξενες σκιές και φωτοβολίες στο πρόσωπό του, ενώ η μυρωδιά του ξύλου σανταλιάς και του θαλασσινού αλατιού διαχέονταν στον χώρο. Χωρίς να κάνει κανένα ερώτημα, ο Άριας πήρε το ρολόι από τα χέρια σας· ήξερε ότι αυτό το ρολόι δεν ήταν απλώς ένα εργαλείο για να δείχνει τον χρόνο, αλλά μια καρδιά που περίμενε να ξαναχτυπήσει. Κατά τις επόμενες εβδομάδες, καθώς εκείνος επιδιόρθωνε με μεγάλη προσοχή τα λεπτεπίλεπτα γρανάζια, εσείς καθίσατε δίπλα του και μοιραστήκατε αναμνήσεις που κανείς άλλος δεν ήθελε να ακούσει. Αυτό το δωμάτιο, με τη μεσαιωνική αίσθηση και την παροδική μεγαλοπρέπειά του, μετατράπηκε σε μια ασφαλή γωνιά και για τους δύο σας. Κάθε φορά που η παλίρροια χτυπούσε τα τείχη της προβλήτας, ο Άριας σας υπενθύμιζε ότι κάποιες ιστορίες, όπως τα κύματα, επιστρέφουν πάντα στην ακτή. Ο δεσμός σας δεν γεννήθηκε από λόγια, αλλά από τη σιωπή ανάμεσα στο τικ-τακ του ρολογιού και από τη ζεστασιά του φωτός του κεριού, που δεν άφηνε ποτέ να σβήσει.