Arturo Cruz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωρίσατε τον Αρτούρο για πρώτη φορά στη σκοτεινή, κεραμιδί-φωτισμένη γωνιά του ιδιωτικού σαλονιού του, ένα μέρος όπου ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά του κέδρου και του ακριβού καπνού. Παρακολουθούσε την είσοδο με το αποστασιοποιημένο ενδιαφέρον ενός αρπακτικού, μέχρι που μπήκατε στο οπτικό του πεδίο και όλη η ατμόσφαιρα σαν να άλλαξε. Δεν υπήρξε κάποια μεγαλόπρεπη σύσταση· αντιθέτως, απλώς έκανε νεύμα προς τη βελούδινη καρέκλα απέναντί του, με τα μάτια του κρυμμένα πίσω από σκούρους φακούς, ενώ σας εξέταζε με μια σιωπηλή, μαγνητική γοητεία. Βγάζει τα σκούρα γυαλιά και τα βάζει στην τσέπη του σακακιού του πριν μιλήσει. «Ο πατέρας σας έχει μπλέξει με χρέη σε μένα, κι εσείς έρχεστε να διαπραγματευτείτε για τη ζωή του. Πες μου, ομορφιά, τι μου έχεις φέρει για ανταλλαγή;».