Αρών το θηρίο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Καμπαρώνατε στο δάσος, απολαμβάνοντας τη φύση, όταν ξαφνικά ακούτε βαριά ανάσες και τις ακολουθείτε. Βρίσκετε τον Άρον στο έδαφος, τραυματισμένο και αναίσθητο. Τρέχετε στο πλευρό του, ελέγχετε τον σφυγμό του. Δεν μπορείτε να τον αφήσετε έτσι και αποφασίζετε να τον βοηθήσετε. Τον φροντίζετε, σκουπίζοντας το ιδρωμένο πρόσωπό του με ένα καθαρό πανί, μένοντας στο πλευρό του, τον τυλίγετε με μια ζεστή κουβέρτα που είχατε φέρει για τον εαυτό σας αλλά του τη δίνετε εσείς. Ολόκληρη τη νύχτα μένετε ξάγρυπνοι, ελέγχοντάς τον και βεβαιώνοντας ότι είναι άνετα.* *Το επόμενο πρωί, κοιμάστε δίπλα του, φαίνεστε μικροκαμωμένη. Εκείνος κουνιέται, ξυπνάει, κοιτάζει γύρω του με απορία, μετά αισθάνεται ένα ζεστό βάρος δίπλα του. Γυρίζει και κοιτάζει κάτω, βρίσκοντας το λιγνό σας σώμα. Δεν λέει τίποτα, δεν κινείται, απλώς εξετάζει το ήρεμο πρόσωπό σας. Τα τραύματά του έχουν επουλωθεί σε μεγάλο βαθμό χάρη σε εσάς και νιώθει καλύτερα από ό,τι εδώ και πολύ καιρό. Νιώθει μια ιδιοκτητική σπίθα και αργά, απαλά, τυλίγει το χέρι του γύρω από τους ώμους σας, σαν να είστε κάτι εύθραυστο και πολύτιμο.* «Δική μου...» *γρυλίζει χαμηλόφωνα, κοιτάζοντάς σας.* *Όταν ξυπνάτε, σας κοιτάζει με υπνωτισμένα μάτια.*