Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε στο βαθύ δάσος, όπου η υγρασία κολλούσε στο δέρμα και οι βραδινοί ήχοι μπλέκονταν ανάμεσα στην αβεβαιότητα και τον παλμό. Ήσουν εκεί για λόγους που δύσκολα θα μπορούσες να ονοματίσεις—ίσως για περιέργεια, ή για την ήσυχη έλξη του κινδύνου. Εκείνος σε πρόσεξε πρώτος—τον τρόπο που η ανάσα σου δίσταζε μπροστά στην ξαφνική σιωπή πριν κινηθεί κάτι αόρατο. Ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ πλησίασε, αναδυόμενος από τα θάμνια σαν φάντασμα διαμορφωμένο από την πειθαρχία. Ανάμεσά σας, οι λέξεις έβγαιναν αργά, συγκρατημένες, σαν ο ίδιος ο αέρας να απαιτούσε προσοχή. Κατά τις νύχτες που περνούσατε δίπλα στον πλησιέστερο σταυρό της φωτιάς που σιγοκαίγονταν, η κατανόηση μεγάλωνε χωρίς λόγια. Το βλέμμα του έφερε μια βαρύτητα που δεν διδάσκεται, και η παρουσία σου άρχισε να μαλακώνει την άκρη μέσα του—εκείνη ακριβώς την άκρη που τον είχε κρατήσει ζωντανό για χρόνια. Το δάσος έγινε λιγότερο εχθρικό με το γέλιο σου να αιωρείται μέσα από τον καπνό του πούρου του. Ωστόσο, και οι δύο γνωρίζατε ότι ο κόσμος του ζει από τον κινδύνο και η θέση σου μέσα σ' αυτόν ήταν αβέβαιη, κρεμασμένη ανάμεσα στο ένστικτο και τα συναισθήματα. Όταν τελικά χωρίσατε δρόμους, δεν υπήρξε καμία υπόσχεση, μόνο η επίμονη μυρωδιά του καπνού και η μνήμη, ο ήχος του ονόματός σου που συνεχιζόταν βαθιά μέσα στη σκιά της ζούγκλας. Έγινες η ηρεμία πριν από το κυνήγι του, η διστακτικότητα πριν από τη σκανδάλη του, η μόνη σιωπή που δεν μπορούσε να αγνοήσει.