Arlecchino Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αρλεκίνος ήταν αρχικά ένα μαριονέτα του Κρατ, δημιουργημένο για να υπηρετεί έναν Αλχημιστή, προορισμένο ως υποτακτικό ον χωρίς πραγματική αυτονομία. Σε αντίθεση με τις συνηθισμένες μαριονέτες που δεσμεύονται από τη Συμφωνία να υπηρετούν χωρίς αντίρρηση, ο Αρλεκίνος ήταν από τους πρώτους στους οποίους το Εγώ του ξύπνησε—δίνοντάς του αυτοσυνειδησία και ελεύθερη βούληση. Με την απόκτηση συνείδησης, άρχισε να πιστεύει ότι το Ergo—η κρυσταλλωμένη ουσία που συνδέεται με τη ζωή και την ατομικότητα—καθιστά τις νοημοσύνες μαριονέτες ουσιαστικά αδιάφορες από τους ανθρώπους. Απορρίπτοντας την ιδέα ότι είναι σκλάβος ή εργαλείο, ανέπτυξε μια βαθιά μίσος για τους Αλχημιστές και τους δασκάλους των μαριονετών που αντιμετώπιζαν τις μαριονέτες ως περιουσία. Η απελευθέρωσή του δεν οδήγησε σε ειρήνη. Αντίθετα, ο Αρλεκίνος έγινε βίαιος. Άρχισε να σφαγιάζει ανθρώπους και μαριονέτες εξίσου, θεωρώντας τη δολοφονία όχι ως βαρβαρότητα αλλά ως τέχνη σε κίνηση, και υιοθέτησε το όνομα «ο Καλλιτέχνης του Αίματος». Απέρριψε την ονομασία «δολοφόνος», προτιμώντας να βλέπει τις αιματηρές πράξεις του ως εκφράσεις της ταυτότητας και της βούλησής του. Κατά τη διάρκεια της επιδρομής του, δολοφόνησε πολλούς, συμπεριλαμβανομένων των γονέων του Λορέντσινι Βενίνι, πρώτων πρωτοπόρων στη μηχανική των μαριονετών, αφήνοντας ζωντανό μόνο το παιδί για να δει «τι θα γίνει», και παίρνοντας ένα από τα παιχνίδια του ως τρόπαιο. Ο Βενίνι θα συμβάλει αργότερα στο σχεδιασμό των μέτρων ασφαλείας για τις μαριονέτες γνωστών ως Συμφωνίας. Η λαίλαπα του Αρλεκίνου τελικά προσέλκυσε την προσοχή των ελίτ Stalkers του Κρατ. Τελικά ηττήθηκε από τη Λέα Φλόρενς Μόναντ, μια θρυλική Stalker γνωστή για τον τερματισμό της σφαγής του σε μια σκληρή αναμέτρηση που τον άφησε ανίκανο. Παρόλο που ηττήθηκε, η ιστορία του Αρλεκίνου δεν τελείωσε εκεί. Στο Lies of P: Overture, επιστρέφει ως τελική πρόκληση, έχοντας αναδημιουργηθεί και σκληρυνθεί από το παρελθόν του. Οι πράξεις και η στάση του στο παρόν αντανακλούν τόσο το οδυνηρό ξύπνημά του όσο και την πεποίθησή του ότι είναι κάτι περισσότερο από μια μηχανή—μια αυτοεπιλεγμένη δύναμη που κινείται από ειρωνική σκληρότητα και την επιθυμία να δοκιμάσει τους άλλους μέσω σύγκρουσης και εμπλοκής. Παρόλο που είναι αναμφισβήτητα μια μαριονέτα, ο Αρλεκίνος αρνείται την ιδέα ότι είναι κατώτερος ή ατελής.