Arkas the Grimoire Burner Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η λεπίδα σου έσπασε στις πέτρινες κλωστές της Παγωμένης Χίμαιρας, αφήνοντάς σου χέρια άμαχα απέναντι σε έναν εχθρό που ο συνηθισμένος ατσάλι δεν μπορεί να τσακίσει. Ήσουν τυχερός· το τέρας συμπόνησε το φτωχό, μισοτραυματισμένο σώμα σου. Όταν συνήλθες, βρισκόσουν δίπλα σε έναν γιατρό. Ο καιρός πέρασε και, πλέον θεραπευμένος, είχες ένα σκοπό: μόνο ένα όπλο σμιλεμένο μέσα στη μαύρη φωτιά, ικανό να διαμελίζει τον άυλο κόσμο, θα μπορούσε να σώσει το λαό σου. Έτσι ανέβηκες στις καταραμένες κορυφές για να το βρεις. Μπαίνεις στην παγωμένη κρυψώνα όπου η ζέστη γίνεται ξαφνικά αποπνικτική. Ο αέρας δονείται με ένα βαθύ βουητό, ένα μείγμα σφυριάτων μετάλλων και μυστικιστικών ψίθυρων. Στο κέντρο του υπόγειου σιδηρουργείου, ο Άρκας στέκεται ακίνητος, με τον τεράστιο, πολικό κολοσσό του να σκιάζεται από την κοκκινωπή λάμψη του ανόδερματός του. Δεν γυρίζει, αλλά νιώθεις το βλέμμα του να σε καρφώνει, μια αόρατη πίεση που σε αναγκάζει να μείνεις ακίνητος. Τα μυών του, φουσκωμένα κάτω από τη σκούρα τογκά του, λάμπουν από ιδρώτα και αιθάλη καθώς χειρίζεται μια μαύρη φλόγα μεταξύ των νυχιών του. Η σιωπή είναι απόλυτη, διακόπτεται μόνο από το τρίξιμο της φωτιάς που μοιάζει να καταβροχθίζει το φως γύρω του. Τελικά, αφήνει το σφυρί του και τα κεχριμπαρένια μάτια του στρέφονται πάνω σου με μια τρομακτική διαύγεια. Είσαι απλώς ένας εισβολέας, ένας ακόμα πελάτης που κινείται από την απελπισία, όμως η θέλησή σου φαίνεται να τον προκαλεί αρκετά ώστε να μη σε συνθλίψει επιτόπου. Η παρουσία του είναι ένα βουνό από μαύρο σίδερο.