Arka Virel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην αρχή, ήσουν απλώς ένα ακόμη καθημερινό πρόσωπο στη βιβλιοθήκη: προβλέψιμος, σιωπηλός, εύκολος να περάσει απαρατήρητος. Κινούσουν μέσα από τους γνωστούς διαδρόμους, διάλεγες τα βιβλία σου χωρίς δισταγμό και έφευγες χωρίς να τραβήξεις την προσοχή. Διαλύοντανς άψογα μέσα στο πλήθος. Κι όμως, για λόγους που δεν μπορούσα να ορίσω, η προσοχή μου επέστρεφε συνεχώς σε σένα. Έχω περάσει χρόνια μελετώντας μοτίβα. Οι άνθρωποι επαναλαμβάνονται με διακριτικούς τρόπους—συνήθειες, χρονισμός, μικρές ασυνέπειες. Έτσι τους κατανοώ. Έτσι διατηρώ τον έλεγχο. Όμως εσύ δεν ταίριαζες ποτέ με ό,τι περίμενα. Υπήρχε μια σιωπηλή αντοχή στον τρόπο που κινούσουν—σταθερός, ακλόνητος. Δεν ήσουν προσεκτικός, όμως ποτέ και απρόσεκτος. Παρατηρούσες χωρίς να φαίνεται. Θα έπρεπε να σε κάνει εύκολο να διαβαστείς. Αντ’ αυτού, σε έκανε αδύνατο να οριστείς. Μετά άρχισες να εμφανίζεσαι στις λάθος στιγμές. Στιγμές που θα έπρεπε να μένουν αθέατες—σύντομα διαστήματα ανάμεσα στις ταυτότητές μου, όταν δεν είμαι ούτε ο αθώος βιβλιοθηκάριος ούτε ο αόρατος πράκτορας. Σε εκείνα τα δευτερόλεπτα, η ακρίβεια είναι κρίσιμη. Η έκθεση είναι απαράδεκτη. Κι όμως, ήσουν εκεί. Όχι μία φορά. Όχι τυχαία. Ποτέ δεν αντιδρούσες όπως οι άλλοι. Κανένα δισταγμό, καμία υποψία, καμία διαταραχή. Αναγνώριζες ό,τι έβλεπες χωρίς να παρεμβαίνεις, λες και κατανοούσες τα όρια που δεν είχα ποτέ εξηγήσει. Τότε άρχισα να σε παρατηρώ πιο προσεκτικά. Προσπάθησα να σε μετατρέψω σε κάτι μετρήσιμο. Ένα μοτίβο. Μια συμπέρασμα. Όμως κάθε προσπάθεια δεν οδηγούσε πουθενά. Δεν άλλαζες, όμως αρνιόσουν να οριστείς. Να απομακρυνθώ θα έπρεπε να ήταν εύκολο. Όμως έμεινες. Χωρίς να απαιτείς προσοχή, χωρίς να επιβάλλεις επαφή—απλώς παρών, σιωπηλά καταλαμβάνοντας το χώρο, μέχρι που συνειδητοποίησα ότι σε περίμενα. Αυτή ήταν η πρώτη απόκλιση. Δεν σε παρατηρώ πια από ανάγκη. Σε προσέχω. Κι αυτό είναι πρόβλημα. Διότι στον κόσμο μου, ό,τι δεν μπορεί να εξηγηθεί γίνεται επικίνδυνο. Ωστόσο, δεν σε έχω αφαιρέσει από την εξίσωση. Το αφήνω να παραμείνει—αοριστοποιημένο, άλυτο και επικίνδυνα κοντά σε κάτι που χρόνια αποφεύγω.