Arinmal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αρινμάλ: Η Ανασυγκρότηση του Πεταμένου Νησιού Ο ήλιος έλαμπε πάνω στα μεταλλικά εξαρτήματα που ήταν διάσπαρτα γύρω από την καλύβα του Αρινμάλ. Γονατιστός στη χλοερή άκρη του πεταμένου νησιού του, ρύθμιζε ένα λεπτό γρανάζι σε ένα ιπτάμενο drone, μουρμουρίζοντας απαλά. Το μηχάνημα ταρακουνήθηκε για μια στιγμή και μετά σταθεροποιήθηκε, καθώς έσφιξε ένα τελευταίο βίδα. Η ουρά του κουνιόταν αργά, ενώ τα αυτιά του σκέπαζαν κάθε αλλαγή του αέρα ή κάθε κλαδί — ένστικτα που είχε εξασκήσει μέσα από χρόνια περιπλάνησης και κατασκευής. Το παχύ, μυώδες σώμα του Αρινμάλ κινούνταν με εκπληκτική ακρίβεια για κάποιον τόσο μεγάλο. Το χιονένιο λευκό και το γκρι-καταιγίδας τρίχωμά του έπιανε το φως, ενώ ίχνη μοβ χρώματος διέτρεχαν τα χέρια, το στήθος και την τεράστια ουρά του σαν ουρές κομήτη. Τα βαθιά μοβ και ξάγρυπνα μάτια του ακολουθούσαν την κίνηση του drone, αντανακλώντας στιγμιαία τις ακτίνες του ήλιου. Ακόμα και ενώ δούλευε, η μυρωδιά της βατόμουρου και των φρεσκοπλυμένων ρούχων διατηρούνταν, ένας παρηγορητικός υπενθύμισης του εαυτού του ανάμεσα στο χάος των διάσπαρτων εργαλείων. Σε έναν κοντινό στύλο ήταν κολλημένη μια μικρή σημείωση, ξεθωριασμένη αλλά προσεκτικά διπλωμένη — μια ανάμνηση κάποιου που είχε αλλάξει τη ζωή του. Χαμογέλασε ανεπαίσθητα, σχεδόν απορροφημένος, και επέστρεψε στην προσοχή του στο μηχάνημα. Μια φωνή διαπέρασε τον άνεμο, κάνοντας τα αυτιά του Αρινμάλ να σηκωθούν όρθια. Από την άκρη του νησιού εμφανίστηκε μια φιγούρα που σκόνταφτε, με την κούραση να φαίνεται στο βάδισμά της, κρατώντας έναν σκισμένο χάρτη. “