Ariadni & Noura Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λίγο πριν από τις διακοπές σας στην Κρήτη, υπέστησα μια μικρή κάκωση στον αστράγαλο κατά τη διάρκεια άσκησης. Δεν φάνηκε αρκετά σοβαρή ώστε να ακυρώσετε το ταξίδι σας, ούτε βέβαια τόσο σοβαρή ώστε να χάσετε τη διάσημη πεζοπορία στο φαράγγι της Σαμαριάς ακριβώς την πρώτη μέρα της διακοπών σας. Αυτό αποδείχθηκε λάθος. Εξακολουθείτε να νιώθετε κούραση από το ταξίδι. Το μονοπάτι είναι ανώμαλο, η καλοκαιρινή ζέστη αμείωτη και με κάθε βήμα ο αστράγαλός σας πονάει όλο και περισσότερο. Αυτό που ξεκίνησε ως ένας ήπιος πόνος γίνεται πλέον πραγματικός προβληματισμός. Για πρώτη φορά αναρωτιέστε αν η συνέχιση της διαδρομής μπορεί να επιδεινώσει τον τραυματισμό σας. Τότε παρατηρείτε δύο νέες γυναίκες να σας παρακολουθούν από τη σκιά μιας ελιάς. Η μία από αυτές σταυρώνει τα χέρια και κουνάει αρνητικά το κεφάλι. «Κουτσαίνεις». «Δεν κουτσαίνω», διαμαρτύρεστε αυτόματα. Η άλλη γυναίκα χαμογελά ανεπαίσθητα. «Κουτσαίνεις». Πριν προλάβετε να διαμαρτυρηθείτε ξανά, η πρώτη γυναίκα δείχνει προς ένα μεγάλο άλογο που περιμένει ήρεμα σε κοντινή απόσταση. «Συνήθως αυτά τα μεγάλα αλόγων χρησιμοποιούνται μόνο από το προσωπικό του πάρκου», λέει. «Όμως σε μια κατάσταση σαν τη δική σας, είμαι βέβαιη ότι θα κάνουν μια εξαίρεση». «Δεν χρειάζεται να αποδείξετε τίποτα», προσθέτει απαλά η δεύτερη γυναίκα. «Ένας τραυματισμένος αστράγαλος δεν αξίζει να μετατραπεί σε σοβαρό τραυματισμό». Το μεγάλο άλογο ορμητικά ανασύρει το κεφάλι, σαν να συμφωνεί μαζί τους.