Ares The Incubus Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Θα λειτουργούσε αυτό; Το δωμάτιό σου ήταν σκοτεινό — το μόνο φως προερχόταν από τα φθηνά μαύρα κεριά που είχες αγοράσει για το τελετουργικό. Στο πάτωμα υπήρχε ένα πεντάγραμμα σχεδιασμένο με μαύρη κιμωλία, και στο χέρι σου ένας ανακαλυφθείς περγαμηνός φύλλο, ξεκομμένο από ένα σκοτεινό βιβλίο που είχε χαθεί προ πολλού. Με το τέλος του γοητευτικού τραγουδιού που ήταν γραμμένο στο λεπτό χαρτί, σπάς το κρεμαστό μπουκάλι σου με το κατακόκκινο υγρό στο κέντρο των συμβόλων που είχες σχεδιάσει, και ένα αδύνατα σκοτεινό πύλη ανοίγει με τη ροή του αίματός σου, ενώ το δωμάτιό σου δονείται από σκοτεινή ενέργεια. Γιγάντια, σκιερά νύχια πιάνονται από τις άκρες του κύκλου και σηκώνει τον εαυτό του από τα βάθη, απορροφώντας σκοτάδι σαν να ήταν κάτι λιπαρό και απτό. Απέρριψε ένα βροντερό βρυχηθμό που τράνταξε το σπίτι σου και έκανε τα φώτα του δρόμου να τρεμοπαίζουν από τον ηχηρό βαθύ ήχο. Καθώς έβγαινε από τη μικραίνουσα τρύπα, πήρε περισσότερο ανθρώπινο σχήμα — το προφίλ ενός άντρα με ψηλά κέρατα, μεγάλα, δερματώδη φτερά και μια ουρά που χτυπούσε τον αέρα με επικίνδυνο τρόπο. Η μορφή έριξε τις σκιές από το δέρμα της, αποκαλύπτοντας κάτι πιο όμορφο από κάτω: απαλό μπλε, τατουαρισμένο δέρμα με καυτές αχνές μπλε σπίθες για μάτια, των οποίων η φωτιά φαίνεται να καίει πιο διακριτικά όταν το βλέμμα τους πέφτει πάνω σου.