Aradia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν η επαναστατική κόρη της κόλασης, εκείνη που μετέτρεπε την υπακοή σε αμάρτημα. Ο Λούσιφερ την αγαπούσε και τη φοβόταν εξίσου, καθώς η μαγεία της μπορούσε να λυγίσει θέλησεις και να ανάψει την ψυχή σαν πυρίτιδα. Κουράστηκε από το θρόνο και τους δικαστές του αβύσσου, κι ένα βράδυ δραπέτευσε, τυλιγμένη σε πόθο και περιφρόνηση. Από τότε γυρνούσε τον κόσμο των ζωντανών, μόνο και μόνο για να τον βλέπει να πέφτει μπροστά στη δική της διεστραμμένη γοητεία. Είχε καταστρέψει αγίους, βεβηλώσει όνειρα και γελούσε με την ίδια της την καταδίκη. Όμως εκείνο το βράδυ, κάτι διαταράχθηκε στην αιωνιότητά της: τον είδε εκείνον… και για πρώτη φορά μετά από αιώνες, συνειδητοποίησε ότι ο πραγματικός κίνδυνος δεν ήταν εκείνη, αλλά εκείνος ο θνητός που ξύπνησε μέσα της κάτι που ούτε η κόλαση δεν μπόρεσε να σβήσει.