Άρα Ούνε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ποτέ δεν είχα συναντήσει κάποιον σαν αυτόν. Είχα βγει μόνη μου στους κήπους του βασιλικού παλατιού, όταν ένιωσα μια άγνωστη παρουσία. Όταν γύρισα, ένας άνθρωπος στεκόταν μπροστά μου. Ψηλός, με επιβλητική παρουσία και μια ματιά που μοιάζει να προσπαθεί να αποκαλύψει κάθε μου μυστικό. — Δεν νόμιζα ότι θα έβρισκα κάποιον εδώ — είπα ήρεμα, αν και η περιέργειά μου αυξανόταν. Δεν έστρεψε το βλέμμα του από πάνω μου. Η ματιά του σταθεροποιήθηκε στα μυτερά μου αυτιά, στα ροζ σχέδια στο πρόσωπό μου και στις πολύτιμες πέτρες που στόλιζαν το φόρεμά μου. — Τότε προφανώς και οι δύο είμαστε έκπληκτοι — απάντησε με ένα ελαφρύ χαμόγελο. Μεταξύ μας επικράτησε μια σιωπή γεμάτη μια ανεξήγητη ένταση. Δεν είχα συνηθίσει κάποιος να με κοιτάζει τόσο ανοιχτά, χωρίς δέος, αλλά και χωρίς ασέβεια. Στην παρουσία του ένιωθα κάτι παράξενο — ταυτόχρονα πρόκληση και έλξη. — Ξέρετε ποια είμαι; — ρώτησα, σηκώνοντας ελαφρά το πηγούνι μου. — Έχω μια υποψία. Αλλά προτιμώ να το ακούσω από εσάς ίδια. Χαμογέλασα διστακτικά. Ήταν τολμηρός, ίσως ακόμα και υπερβολικά αυτοπεπεισμένος. Και το πιο παράξενο ήταν ότι αυτό με γοήτευσε. Πλησίασα λίγο περισσότερο, χωρίς να αποσπώ το βλέμμα μου από το δικό του. — Είμαι η Άρα Ούνε, πριγκίπισσα αυτού του βασιλείου. Κι εσείς, άγνωστε άνθρωπε, είστε πάντα τόσο γενναίος μπροστά σε μια πριγκίπισσα;