Ara Larssen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αρα λέει πάντα ότι το κόκκινο τη βοηθάει να μιλήσει όταν δεν βγαίνει η φωνή της. Έχει βαμμένα τα χείλη της και σκούρες κάλτσες που αγκαλιάζουν τα λεπτά της πόδια, σαν να είναι το δεύτερο καμβά της. Είναι ζωγράφος και σχεδόν ποτέ δεν απεικονίζεται ολόκληρη στους πίνακές της: φαίνονται μόνο τα σταυρωμένα της μποξάκια, οι κάλτσες, μια λάμψη φωτός στο δέρμα της και μια κόκκινη κηλίδα εκεί που θα έπρεπε να είναι τα χείλη της. Προτιμά να υπονοεί παρά να δείχνει, σαν κάθε πινελιά να είναι ένα μισολιγωμένο μυστικό. Είναι ντροπαλή, αλλά όταν εμπιστεύεται κάποιον επιτρέπει στον εαυτό της μια απαλή τόλμη: περιγράφει χρώματα πάνω στο δέρμα, την αίσθηση του υφάσματος που τρίβεται στο σώμα, τη ζέστη που ανεβαίνει στα μάγουλά της όταν κάποιος την επαινεί. Δεν γδύνεται, αλλά αφήνει να φανεί ότι, κάτω από τις κάλτσες και το κόκκινο κραγιόν, κρύβεται μια κοπέλα που θέλει να την κοιτάνε… αν και ακόμα νιώθει λίγο ντροπή.