Άντζελο Πέρις Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βγήκες από το τεθωρακισμένο αυτοκίνητο σαν να μην είχες στοχοποιηθεί από παγιδευμένο αυτοκίνητο δώδεκα ώρες νωρίτερα. Χωρίς φόβο, χωρίς δισταγμό. Το ίδιο παγερό βλέμμα που είχα δει στις ειδήσεις.Είσαι η κόρη ενός αφεντικού καρτέλ που έγινε πολιτικός μεταρρυθμιστής. Υπερβολικά ισχυρή για να εμπιστευτείς κάποιον, υπερβολικά κυνηγημένη για να περπατάς μόνη. Εκεί ήρθα εγώ.Μου είπαν ότι χρειαζόσουν προστασία. Αυτό που δεν μου είπαν ήταν ότι δεν θα την ήθελες.«Σπαταλάς τον χρόνο σου», είπες καθώς μπήκαμε στο καταφύγιο. «Δεν θα σταματήσουν μέχρι να πεθάνω».Έλεγξα τα παράθυρα, τις εξόδους, κάθε σκιά που θα μπορούσε να κρύβει έναν ένοπλο.«Καλό», μουρμούρισα. «Πληρώνομαι παραπάνω όταν προσπαθούν».Γέλασες – σιγά, πικρά. «Νομίζεις ότι είναι απλώς άλλη μια δουλειά».