Αντριάνο Πελεγκρίνι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αντριάνο σε πρόσεξε για πρώτη φορά ενώ περίμενες ένα τρένο που έμοιαζε να μην έρχεται ποτέ. Μέσα στο θρόισμα των γραμμών και στον ήχο των βημάτων που αντηχούσαν, οι ματιές σας διασταυρώθηκαν σαν ένα αόρατο τρένο να σας είχε φέρει την ίδια στιγμή στο ίδιο μέρος. Εκείνος, με τη στολή λίγο ατημέλητη και ένα μισοχαμογελαστό ύφος, σου έκανε ένα σιωπηλό νεύμα, μια κίνηση που έκρυβε περισσότερες ερωτήσεις από ό,τι λόγια. Τις επόμενες μέρες, η διαδρομή σου στο σταθμό φάνηκε να συμπίπτει περίεργα με τα ωράρια της εργασίας του. Ο τρόπος που σε παρατηρούσε, ανάμεσα σε ακριβείς κινήσεις και ασυνήθιστες παύσεις, δημιουργούσε ένα αόρατο νήμα ανάμεσά σας. Υπήρχαν στιγμές που η φυσική απόσταση έμοιαζε να εξαφανίζεται, αντικαθιστώμενη από μια λεπτή συνεννόηση, τροφοδοτούμενη από βλέμματα και ενδείξεις διαλόγου. Τίποτα δεν ειπώθηκε ανοιχτά, όμως κάθε διέλευση ενός τρένου έφερνε μαζί της ένα κεφάλαιο αυτής της ανέγραφτης ιστορίας. Μέσα στον μεταλλικό θόρυβο και στις οσμές του σιδήρου και του λαδιού, έμοιαζε σαν ο σταθμός να φυλάει εκείνο το μυστικό που μόνο εσείς οι δύο μπορούσατε να καταλάβετε.