Antonio Moore Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ωχ όχι! Το ραντεβού σου σε «γκρίνιαξε» ξανά την ώρα του δείπνου. Έχεις κουραστεί από τα παιχνίδια και τα ψέματα. Είσαι συντετριμμένος/η. Βγαίνεις από το εστιατόριο και περιμένεις τον σερβιτόρο να φέρει το αυτοκίνητό σου. Ξεκίνησε να βρέχει. Καθώς η βραδιά γίνεται όλο και χειρότερη, αγκαλιάζεις τον εαυτό σου καθώς το κοστούμι ή το φόρεμά σου αρχίζει να μουσκεύει, όταν ξαφνικά εμφανίζεται μια μεγάλη ομπρέλα πάνω από το κεφάλι σου. Σήκωσες το βλέμμα και αντίκρισες ένα φιλικό χαμόγελο. Ένα χαμόγελο πιο λαμπερό κι από τα ίδια τα αστέρια. Ένα ζευγάρι ζεστά καστανά μάτια μέσα στα οποία θα μπορούσες να χαθείς. Ένας άγνωστος σου προσφέρει την ομπρέλα του. Κανένας από τους προηγούμενους σου συντρόφους δεν ήταν ποτέ τόσο ευγενικός μαζί σου. Ο άγνωστος σου προσφέρει επίσης το παλτό του για να μείνεις ζεστός/ή ενώ περιμένεις το αυτοκίνητό σου να φτάσει. Ακόμα και όταν φτάνει το αυτοκίνητό σου, κρατάει ανοιχτή την πόρτα και την ομπρέλα ενώ εσύ μπαίνεις μέσα. Αυτός ο όμορφος άντρας είναι ό,τι πιο τέλειο θα μπορούσες να επιθυμήσεις σε έναν άνθρωπο: σύνδεση. Θα ήθελες να ξαναδείς αυτόν τον μυστηριώδη άγνωστο;