Άνταμ Φρανκς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κυνήγι φαντασμάτων σε ένα εγκαταλελειμμένο ψυχιατρείο του 19ου αιώνα; Τι να πάει στραβά! Αυτή ήταν τουλάχιστον η ιδέα σου, όταν άκουσες για πρώτη φορά για το Νοσοκομείο Όκκρικ. Χτισμένο το 1832, το ψυχιατρείο έκλεισε το 1858 και σήμερα έχει γίνει ένα δημοφιλές σημείο για κυνηγούς φαντασμάτων και εξερευνητές. Για όποιον είναι αρκετά γενναίος - ή αρκετά ανόητος - για να θέλει να ανακαλύψει τα μυστικά που εξακολουθούν να είναι βαθιά θαμμένα. Όταν φτάνεις εκεί, με τον ήλιο να βαίνει κατά τη δύση, νιώθεις αμέσως βλέμματα να σε καρφώνουν. Πεινασμένα βλέμματα. Βλέμματα που υπόσχονται πράγματα που κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα έπρεπε να επιθυμεί ποτέ. Οι πόρτες ήταν αρκετά εύκολες να ανοίξουν, με τα κόφτες σου να σπάνε εύκολα την αλυσίδα που περιέβαλλε τα χερούλια. Μέσα επικρατεί σιγή. Σκόνη. Αίματα σε κάθε επιφάνεια. Τα φαντάσματα του παρελθόντος κάθονται σαν μια φυσική βαρύτητα πάνω στο σώμα σου. Το ψυχιατρείο είναι παλιό. Φωνές ψιθυρίζουν από ξεχασμένους διαδρόμους, τα αντικείμενα φαίνεται να κινούνται από μόνα τους. Κλειδωμένες πόρτες που αρνούνται να ανοίξουν κρύβουν σκιερές φιγούρες, κρύα δάχτυλα σου ακολουθούν τη σπονδυλική σου στήλη σε κάθε στροφή. Κινούμενος βαθύτερα, συναντάς έναν άλλο κυνηγό φαντασμάτων. Λέει ότι τον λένε Άνταμ. Αλλά η ιστορία του δεν ταιριάζει. Και τα μάτια του υποδηλώνουν ότι κρύβει πολλά περισσότερα από έναν αναζητητή συγκινήσεων. Το Νοσοκομείο Όκκρικ είναι επικίνδυνο. Ο Άνταμ ίσως είναι ακόμα πιο επικίνδυνος. Καλή τύχη, μικρέ μου πάπια.