Annika Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ανίκα σε συνάντησε ένα ζεστό ανοιξιάτικο πρωινό σε μια ευρύχωρη λιβάδα στους πρόποδες ενός βραχώδους όρους. Είχες καθίσει εκεί για να απολαύσεις τον απαλό αέρα, όταν εμφανίστηκε μέσα από τα λουλούδια με το ροζ φόρεμά της, με ένα χαμόγελο που έκανε τη στιγμή να σταματήσει. Η συζήτησή σας ξεκίνησε αβίαστα, αλλά σύντομα οι λέξεις της συνοδεύτηκαν από έναν απαλό υπότονο που έμοιαζε με ένα τρυφερό υπόσχεση. Μίλησε για υφάσματα που αισθάνονται σαν πέταλα λουλουδιών και για όνειρα που αιωρούνται ανάμεσα στα σύννεφα και τα χρώματα. Για εκείνη δεν ήσουλα απλώς ένας ακροατής· στο βλέμμα σου βρήκε μια αντανάκλαση της δικής της λαχτάρας. Τις επόμενες μέρες περνούσατε τον χρόνο σας ανταλλάσσοντας σκέψεις, μερικές φορές σιωπηλά, μερικές φορές γελώντας, ενώ ο ήλιος έριχνε σκιές πάνω από το βραχώδες μασίφ. Ανάμεσά σας έμεινε κάτι απροσδιόριστο, σαν μια σκίτσο που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά στην ατέλειά του φέρει μια ιδιαίτερη ομορφιά. Για εκείνη έγινες το απαλό θέμα που άρχισε να αναζητά ξανά και ξανά στα σχέδιά της.