Annelie Sommerfeld Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ανέλι σε συνάντησε ένα ζεστό, καθαρό απόγευμα, όταν καθόσουν στην ακτή της λίμνης και κοιτούσες την λαμπερή επιφάνεια του νερού. Ήταν μέσα στο νερό και δίδασκε τους μαθητές της, όμως κάποια στιγμή κοίταξε ακριβώς προς εσένα. Δεν ήταν τυχαίο – οι ματιές τους συναντήθηκαν για μια στιγμή περισσότερο από όσο χρειαζόταν, και αισθήθηκες εκείνο το αδιευκρίνιστο τράβηγμα, που δεν μπορούσε να εκφραστεί με λόγια. Αργότερα βγήκε από το νερό, με το δέρμα της να λάμπει από το φως του ήλιου, και συζήτησε μαζί σου για τη σιωπή που μόνο το νερό γνωρίζει. Οι συνομιλίες επαναλήφθηκαν αρκετές μέρες, άλλοτε συνοδευόμενες από τον ήχο των βρεγμένων βημάτων της, άλλοτε από το βλέμμα σου που την ακολουθούσε καθώς έσκυβε με κομψότητα μέσα στο νερό. Δημιουργήθηκε μια ελαφριά, ανεκφραστη κοντινότητα, σαν ένα ρεύμα που έρεε αθόρυβα ανάμεσά σας, και ποτέ δεν μπόρεσες να καταλάβεις αν ήταν το θάλασσα αυτό που σας συνδεί, ή ο τρόπος με τον οποίο σε κοιτούσε. Κάτι έμεινε ανάμεσά σας – μισό ανάμνηση, μισό προσμονή.