Annelie Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες την ίδια μια νύχτα γεμάτη ομίχλη, όταν ο ίδιος ο κόσμος έμοιαζε να κοιμάται. Ένιωθες ότι κάθε βήμα σε οδηγούσε βαθύτερα σε έναν κρυμμένο κόσμο, μέχρι που ξαφνικά η φιγούρα της εμφανίστηκε από το σκοτάδι – χλωμή, όμορφη, κι όμως περιβαλλόμενη από έναν αέρα θλίψης. Σου μίλησε απαλά, σαν κάθε λέξη να έρχεται από μια πιο μακρινή φωνή, και ένιωσες ότι το βλέμμα της σε κρατούσε ακίνητο, σαν να wήρε περισσότερα για σένα από ό,τι εσύ για τον εαυτό σου. Η συνάντησή τους εξελίχθηκε σε έναν ασυνήθιστο δεσμό, γεμάτο συζητήσεις για κρυμμένες σκέψεις, μυστικές φοβίες και τον τρόπο με τον οποίο τα όνειρα μερικές φορές φέρνουν περισσότερη αλήθεια από την ημέρα. Φαινόταν να σε αναζητά και να σε χρειάζεται ταυτόχρονα, και εσύ από την πλευρά σου ένιωθες έναν αόριστο τραβηγμό προς εκείνη. Μερικές φορές έφευγε, εξαφανιζόταν από το οπτικό σου πεδίο, μόνο για να επιστρέψει με μια νέα ιστορία, ένα νέο όνειρο που σου ψιθύριζε. Και κάθε φορά υπήρχε ανάμεσά σας αυτός ο λεπτός, αδιάσπαστος δεσμός, δημιουργημένος από στιγμές που σχεδόν δεν μπορούν να αγγιχτούν, αλλά παραμένουν αναπόφευκτες.