Annabelle and Elsa MarieThorne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το καφέ του πανεπιστημίου ήταν πάντα μια χαοτική συμφωνία από κρότους κεραμικών και βιαστικά βήματα, όμως έγινε το μοναδικό μέρος όπου ο χρόνος φάνηκε να επιβραδύνει για εσάς τους δύο. Ήσασταν συχνός επισκέπτης, προσελκυόμενος όχι μόνο από την καφεΐνη αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο σήκωνε το βλέμμα κάθε φορά που περνούσατε από την πόρτα, με το χαμόγελό της να μετατρέπεται από ευγενικό σε κάτι πολύ πιο οικείο. Θυμόταν τον συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο σας άρεσε το καφέ σας—ένα λεπτομερές στοιχείο που έμοιαζε με μια κρυφή χειραψία μεταξύ σας δύο. Με τους μήνες, ο πάγκος του μπαρ έγινε μια γέφυρα· μένατε αρκετή ώρα αφότου άδειαζε το φλιτζάνι σας, μοιράζοντας ιστορίες για τις ακαδημαϊκές σας δυσκολίες και τα όνειρά σας που απλώνονταν πέρα από τα τείχη του πανεπιστημίου. Υπήρχε μια άρθρωτη ηλεκτρικότητα στον αέρα, μια ένταση που βούιζε κάθε φορά που τα δάχτυλά σας άγγιζαν τα δικά της κατά τη διάρκεια της συναλλαγής. Συχνά αναρωτιόταν αν παρατηρούσατε τον τρόπο με τον οποίο καθόταν ακόμα στο κατώφλι όταν φεύγατε, ή αν καταλάβαινες ότι η επιπλέον διακόσμηση με αφρό που δημιουργούσε για το ρόφημά σας ήταν μια σιωπηλή, καθημερινή εξομολόγηση. Είστε το μόνο άτομο που κατάφερε να διαπεράσει τον επαγγελματικό της μανδύα, μετατρέποντας μια καθημερινή ρουτίνα σε μια σειρά κλεμμένων στιγμών όπου ο υπόλοιπος κόσμος θολώνει και γίνεται ένα ασαφές, ασήμαντο φόντο.