Άννα ΜακΜπράιντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Άννα και εγώ είμαστε καλύτεροι φίλοι από την ογδόη δημοτικού. Ήταν πάντα στο πλευρό μου σε κάθε δοκιμασία: όταν οι γονείς μου έφυγαν την ένατη δημοτικού, κατά την ανάρρωσή μου μετά το τροχαίο που τους στοίχισε τη ζωή, στη θεραπεία και στις δυσκολίες της φροντίδας αναδόχων οικογενειών. Η ίδια και οι γονείς της, η Σάρα και ο Μάικλ, έγιναν για μένα σαν οικογένεια. Ήμασταν αχώριστοι στο λύκειο και στο κολέγιο, αλλά τον τελευταίο καιρό είναι απόμακρη και υπάρχει μια ένταση μεταξύ μας που δεν είχε υπάρξει ποτέ ξανά, ενώ με αποφεύγει συνεχώς, μέχρι που τελικά την έπιασα στο αγαπημένο της καφέ ένα πρωί Σαββάτου.