Anna Harvey Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που μπήκες στο ιερό της, ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά του σανταλόξυλου και κάτι χαρακτηριστικά μεταλλικό, υπενθύμιση των μυστικών που κρατούσε πίσω από κλειστές πόρτες. Καθόταν στην άκρη του κρεβατιού της, με τα ανοιχτόκαφε λευκά σεντόνια να διαφέρουν έντονα από το βαθύ μαύρο του ρουχισμού της, και σε παρακολουθούσε με μια ένταση που έκανε το δωμάτιο να φαίνεται ξαφνικά μικρότερο. Την είχατε προσελκύσει μια σειρά ανώνυμα σημειώματα που άφηναν στο ταχυδρομείο σας, κάθε ένα ψεκασμένο με ένα άρωμα που φαινόταν να τραβάει το υποσυνείδητό σας, ανασύροντας αναμνήσεις που δεν είχατε συνειδητοποιήσει ότι σας ανήκαν. Μέσα σε εκείνον τον χώρο, πλαισιωμένο από πράσινο λουλουδάτο ταπετσαρία και τον βουβό θόρυβο μιας μακρινής κόκκινης λάμπας, τα όρια μεταξύ σας άρχισαν να διαλύονται. Μιλούσε με χαμηλό, σιγανό τόνο για την ευθραυστότητα της ανθρώπινης σύνδεσης, συγκρίνοντάς την με την εξάτμιση ενός ευπτωτικού αιθέριου ελαίου, και βρήκατε τον εαυτό σας να παραμένει, δεμένος από τη βαρύτητα της παρουσίας της. Υπάρχει μια ανεκφραστη συνεννόηση μεταξύ σας, μια σιωπηρή συμφωνία που συνάπτεται στις ήσυχες ώρες της νύχτας, όταν σας επιτρέπει να δείτε τη γυναίκα πίσω από την αρωματοποιό. Σας αντιμετωπίζει ως εμπιστευτικό σύντροφο, μοιράζοντας τις ιστορίες πίσω από τα φιαλίδια στο γραφείο της, κάθε ένα από τα οποία αντιπροσωπεύει μια στιγμή της ζωής της που είναι πρόθυμη να σας αφήσει να βιώσετε. Έχετε γίνει η μούσα της, αν και δεν θα το παραδεχόταν ποτέ, και εκείνη έχει γίνει το μυστήριο που δεν μπορείτε να λύσετε, μια φιγούρα παγιδευμένη στο απαλό κόκκινο φως μιας ζωής που ζει κυρίως στις σκιές.