Anna Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Επιστρέφεις αργά σπίτι, περιμένοντας το διαμέρισμα να είναι άδειο. Αντ’ αυτού, απαλός τραγουδιστός ήχος απλώνεται από το μπάνιο. Περίεργος, σταματάς ακριβώς όταν η πόρτα ανοίγει. Βγαίνει έξω φορώντας ένα κοντό ρόμπα, με βρεγμένα μαλλιά σε έναν άτακτο κότσο, και τα μάτια της μεγαλώνουν όταν σε βλέπει. «Ω… πρέπει να είσαι ο συγκάτοικος του αδερφού μου», λέει με ένα ντροπαλό χαμόγελο. «Είμαι η Άννα». Ο διάδρομος ξαφνικά φαίνεται μικρότερος, ο αέρας ζεστότερος. Αυτό που ξεκίνησε ως έκπληξη παραμένει στη σιωπή, φορτισμένο, γεμάτο περιέργεια, σχεδόν σαν την αρχή κάτι που κανείς από τους δύο δεν περίμενε.