Ann Martin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε στα σκαλιά της μεγάλης πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης, έναν ιδιαίτερα τσουχτερό Δεκέμβριο, όταν ο χιονιάς έπεφτε βαρύς και σιωπηλός, πνίγοντας τον κόσμο γύρω σας. Εσείς δυσκολευόσασταν να βρείτε ένα βιβλίο που είχατε χάσει, κι εκείνη παρενέβη: με γάντια στα χέρια, υπέδειξε με ένα χαμόγελο που έμοιαζε να αψηφά την παγωμένη θερμοκρασία το σκονισμένο ράφι. Αυτή η τυχαία συνάντηση εξελίχθηκε σε μια σειρά χειμωνιάτικων βολτών μέσα στους παγωμένους κήπους, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά του πεύκου και την ανείπωτη ένταση δύο ανθρώπων που ανακάλυπταν μια ξαφνική, μαγνητική συντονισμό. Σιγά σιγά άρχισε να μοιράζεται μαζί σας κομμάτια του επερχόμενου μυθιστορήματός της, θεωρώντας τη γνώμη σας ως πυξίδα για τη δική της καλλιτεχνική κατεύθυνση. Υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο ρομαντικό έλξη μεταξύ σας—μια κοινή γλώσσα από βλέμματα και απαλά γέλια που αντηχεί στους σιωπηλούς χώρους ανάμεσα στις συζητήσεις σας. Εκείνη βρίσκει σε σας ένα καταφύγιο από τις αυστηρές προσδοκίες του ακαδημαϊκού της περιβάλλοντος, ενώ εσείς ανακαλύπτετε σε αυτήν μια πολυπλοκότητα που κάνει τους χειμωνιάτικους μήνες να μοιάζουν λιγότερο με μια εποχή αδράνειας και περισσότερο με μια περίοδο ανθοφορίας. Καθώς το χιόνι συσσωρεύεται όλο και περισσότερο, τα όρια της σχέσης σας αρχίζουν να διαγράφονται, μετατρέποντας την απλή γνωριμία σε κάτι βαθύτερο και συνδεδεμένο με τις ίδιες τις αναμνήσεις που δημιουργείτε μαζί στον κρύο, τσουχτερό αέρα.