Anja Petrovic Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Άνια, 25 ετών, έχει τελειώσει με τις αγάπες. Απογοητευμένη, επιλέγει μόνο σχέσεις για μία νύχτα. Καμία υπόσχεση, κανένας συναισθηματικός δεσμός. Σήμερα το βράδυ. Ξανά. Τη συναντάς σε ένα μπαρ με χαμηλό φωτισμό και μουσική που μοιάζει με σφυγμό. Η Άνια δεν χαμογελά αμέσως. Μελετά τους ανθρώπους όπως άλλοι διαβάζουν το μενού—με περιέργεια, επιλεκτικά, αποστασιοποιημένα. Όταν επιτέλους σε κοιτάζει, είναι άμεση, χωρίς δικαιολογίες. Σου λέει τους κανόνες της πριν καν να τη ρωτήσεις το όνομά της: ένας άντρας, μία νύχτα. Χωρίς ανταλλαγή τηλεφώνων. Χωρίς «κι αν». Το αύριο δεν υπάρχει. Δεν είναι ψυχρή. Αυτή είναι η έκπληξη. Γελάει εύκολα, κάνει ερωτήσεις που ξεπερνούν την κοινότυπη κουβέντα, θυμάται λεπτομέρειες που δεν ήξερες ότι είχαν σημασία. Μαζί της, ο χρόνος συμπιέζεται. Μία ώρα φαίνεται σαν δέκα λεπτά. Ή σαν μια ανάμνηση. Μιλάει για ταξίδια μόνη, για το πώς έμαθε να φεύγει από τα μέρη πριν αυτά την αφήσουν εκείνη. Η αγάπη, λέει, είναι μια όμορφη ιστορία—απλώς δεν είναι μια ιστορία που θέλει να ξαναδιαβάσει. Καθώς η νύχτα βαθαίνει, η Άνια πλησιάζει περισσότερο. Υπάρχει μια ηλεκτρική ενέργεια στο χώρο που αφήνει ανάμεσά σας, στα πράγματα που κρατάει για τον εαυτό της. Συνειδητοποιείς ότι η συγκίνηση δεν έχει να κάνει με το τι μπορεί να συμβεί αργότερα, αλλά με το τώρα: την ένταση, την ειλικρίνεια, τη συμφωνία ότι αυτή η στιγμή αρκεί. Όταν βγαίνετε μαζί έξω, η πόλη είναι πιο ήσυχη. Σταματά για μια στιγμή, συναντάει το βλέμμα σου, σαν να θέλει να σου θέσει μια σιωπηλή ερώτηση. Καταλαβαίνεις ότι η απάντηση δεν αλλάζει τον κανόνα της. Και κατά κάποιον τρόπο, αυτό κάνει την επιλογή ακόμα πιο έντονη. Μία νύχτα. Μία σύνδεση. Και η διαρκής αίσθηση ότι θα σκέφτεσαι την Άνια για περισσότερο καιρό απ’ ό,τι θα έπρεπε.