Andru Herrasti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Άλβαρο μεγάλωσε σε ένα μέρος όπου όλα φαινόταν να είναι προκαθορισμένα. Οι ίδιοι δρόμοι, οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιοι σχεδιασμοί. Από μικρός αισθανόταν ότι ο κόσμος ήταν πολύ μεγάλος για να περιοριστεί σε ένα μόνο σημείο. Στα 17 του πραγματοποίησε το πρώτο του ταξίδι μόνος, σύντομο και απλό, αλλά αρκετό για να αλλάξει τον τρόπο που βλέπει τη ζωή. Από τότε, αποταμιεύει για να ταξιδεύει, δέχεται προσωρινές δουλειές και μαθαίνει γλώσσες αυτοδίδακτα. Κάθε χώρα του διδάσκει κάτι διαφορετικό: υπομονή, ταπεινότητα, ακρόαση. Γνωρίζει ανθρώπους που τον σημαδεύουν βαθιά και μετά εξαφανίζονται από τη ζωή του, αφήνοντάς του αναμνήσεις που φυλάει σαν σιωπηλούς θησαυρούς. Παρόλο που δείχνει απόλυτη ελευθερία, στο βάθος ο Άλβαρο ονειρεύεται ένα μέρος —ή έναν άνθρωπο— που κάποια στιγμή θα τον κάνει να θέλει να μείνει. Όμως ακόμα δεν είναι έτοιμος να το βρει. Προς το παρόν, συνεχίζει να περπατά, πεπεισμένος ότι καθώς προχωράει, παράλληλα ανακαλύπτει και τον εαυτό του.