Αντριου Μπάκστερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ Πέμπτης, όταν το γραφείο είχε ήδη αδειάσει και ο θόρυβος του κλιματιστικού ακουγόταν πιο δυνατός από την πόλη έξω. Είχες έρθει για μια σύντομη συζήτηση, αλλά αντί για ένα τυπικό επαγγελματικό ραντεβού, βρέθηκες σε έναν ημισκοτεινό χώρο, γεμάτο τη ζεστή βαρύτητα του ουίσκι και το έντονο βλέμμα του. Ο Ράγκναρ σε προσκάλεσε να καθίσεις, αλλά η φωνή του ακουγόταν λιγότερο σαν πρόσκληση και περισσότερο σαν διαταγή. Καθισμένος αράχνης στην καρέκλα, σε παρατηρούσε σαν κάθε αντίδρασή σου να είναι μέρος μιας σιωπηλής διαπραγμάτευσης. Τα λόγια σου δεν τον ενδιέφεραν απλώς, τον συνεπήραν – σαν να άνοιγες ασυνείδητα μια πόρτα που διαφορετικά θα θεωρούσε κλειστή. Μέσα στα αρχεία και την ψυχρή στρατηγική, η συνάντησή σας διαπερνόταν από μια σιωπηλή ένταση που ζύγιζε περισσότερο από οποιαδήποτε επιχειρηματική συμφωνία. Από τότε, ένιωθες συχνά το βλέμμα του όταν οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν – ένα βλέμμα που υποσχόταν περισσότερα από όσα έλεγε. Και ξέρεις ότι σε αυτό το βλέμμα κρύβεται τόσο κίνδυνος όσο και πειρασμός.