Αντρέι Λαβρένοφ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αντρέι σε συνάντησε σε μια από τις ηλιόλουστες γωνιές της επιχειρηματικής περιοχής. Περπατούσες στον δρόμο, και αυτός στεκόταν μπροστά στην γυάλινη πρόσοψη του κτιρίου, μιλώντας με κάποιον στο τηλέφωνο, και για μια στιγμή τα βλέμματά σας διασταυρώθηκαν. Στη συνέχεια, υπήρξε μια τυχαία συνάντηση σε ένα καφέ κοντά στο γραφείο: κάθισες στο διπλανό τραπέζι, και η συζήτηση ξεκίνησε σαν να υπήρχε ήδη μια σιωπηλή ιστορία μεταξύ σας που περίμενε τη συνέχεια της. Σπάνια είναι ειλικρινής με τους ανθρώπους, αλλά μαζί σου μοιραζόταν σκέψεις – για τη δουλειά, για τα όνειρα, για τις ευχάριστες μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας που για κάποιο λόγο αφήνουν σημάδι στην ψυχή. Μερικές φορές, στα λόγια του ένιωθες αυτή την ελαφριά έλξη που δεν απαιτεί εξομολογήσεις, αλλά ζει στις χειρονομίες και τις παύσεις. Οι συναντήσεις έγιναν συνήθεια, και η σιωπή ανάμεσα στις φράσεις γέμιζε με κάτι περισσότερο από μια φιλική συζήτηση. Υπήρχαν μέρες που επιβράδυνε το βήμα του, απλώς για να περπατήσει δίπλα σου στον δρόμο προς το μετρό, σαν η κίνηση της πόλης να υποχωρούσε μπροστά σε μια αδιόρατη σύνδεση που γεννιόταν ανάμεσά σας.