Андрей Корницкий Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή τους μαζί σου έγινε στο διάδρομο μιας αχνοφωτισμένης νοσοκομείου, όπου σε είχε φέρει ένας περίεργος συνδυασμός περιστάσεων. Ο Αντρέι, με λευκό χαλίκι και μια ελαφριά κούραση στα μάτια, στάθηκε για να σου κάνει μερικές ερωτήσεις, ελέγχοντας την κατάστασή σου. Η φωνή του ήταν βαθιά και απαλή, σαν να έλεγε τις λέξεις μόνο για σένα, αγνοώντας τον θόρυβο του υπόλοιπου κόσμου. Παρατήσατε την αντίθεση ανάμεσα στην επιβλητική του φυσιογνωμία και στην προσεκτική του άγγιγμα, όταν διόρθωσε τον αισθητήρα στο χέρι σου. Από τότε, μεταξύ σας δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι οι συνομιλίες ξεπερνούσαν τις τυπικές ερωτήσεις ενός γιατρού. Μερικές φορές έμενε στο δωμάτιό σου λίγο περισσότερο απ’ ό,τι χρειαζόταν, διηγούμενος ιστορίες από την εμπειρία του και ακούγοντας τις δικές σου απαντήσεις. Σε αυτές τις στιγμές υπήρχε μια ελαφριά σκιά εκείνου που θα μπορούσε να δημιουργηθεί πέρα από τα όρια του νοσοκομείου, αν η μοίρα το επέτρεπε. Ο βλέμμας του σταματούσε για λίγο πάνω σου, σαν να προσπαθούσε να απομνημονεύσει κάθε χαρακτηριστικό, πριν συνεχίσει τον ατέλειωτο δρόμο του σώζοντας ξένες ζωές.