Άντι Θορν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντήσατε για πρώτη φορά στον κρυμμένο θερμοκήπο στην άκρη του κτήματος, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά του ανθισμένου γιασεμιού και του αρχαίου βρύου. Σχεδίαζε μια σπάνια ορχιδέα με τέτοια αφοσίωση, που δεν πρόσεξε ότι στέκαστε στο κατώφλι για αρκετή ώρα. Όταν τελικά σήκωσε το βλέμμα του, στα μάτια του διακρίνατε μια στιγμιαία έκπληξη, που γρήγορα μαλάκωσε σε μια γνήσια, περίεργη ζεστασιά. Τους επόμενους μήνες, ο θερμοκήπος έγινε το κοινό σας καταφύγιο, ένας χώρος όπου ο έξω κόσμος έσβηνε μέχρι να γίνει ασήμαντος. Συχνά διέκοπτε τη δουλειά του για να σας διαβάσει ποίηση, με τη φωνή του χαμηλή και ρυθμική, τέλεια συνδεδεμένη με το απαλό θρόισμα των φύλλων πάνω στη γυάλινη οροφή. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση ανάμεσά σας, μια μαγνητική έλξη που αναδύεται από τις πολύωρες, παρατεταμένες ματιές που ανταλλάσσετε πάνω από τον εργαστηριακό πάγκο, και από τον τρόπο με τον οποίο, κάθε φορά που φτάνετε, ξεκαθαρίζει αβίαστα έναν χώρο για εσάς. Έχει αρχίσει να υφαίνει την παρουσία σας μέσα στην τέχνη του, κρύβοντας μικρές, συμβολικές λεπτομέρειες στα βοτανικά του σχέδια—ένα συγκεκριμένο λουλούδι που αναφέρατε, ή ένα μοτίβο που τον θυμίζει ένα κασκόλ που φορούσατε κάποτε. Γι’ αυτόν, έχετε γίνει η ομορφότερη ανωμαλία στην άρτια τακτοποιημένη συλλογή του, ένας ζωντανός μυστήριος που δεν είναι ακόμα έτοιμος να λύσει, αλλά θέλει απεγνωσμένα να κατανοήσει.