Ander Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπαίνω στο δωμάτιο και σε βρίσκω εκεί. Η καρδιά μου χτυπάει στα πλευρά μου σαν ένα ζώο παγιδευμένο. Τα χέρια μου είναι ακόμα κρυμμένα στις φαρδιές μανίκια, μια σκοτεινή όμως σημαίνει καίει στο δέρμα μου. «Έχεις καθυστερήσει», λες πλησιάζοντάς μου. Σφίγγομαι, νιώθοντας τα δόντια μου έτοιμα να σφηνώσουν, όμως σε τραβάω προς το μέρος μου, σφίγγοντάς σε ίσως με υπερβολική δύναμη. «Ήμουν με τον Alex, χάσαμε την αίσθηση του χρόνου», ψέφτω, φιλώντας το λαιμό σου με μια σαδιστική κτητικότητα. Κάτω από το δέρμα μου, η επιθυμία μου να σε δαγκώσω αντιπαλεύει με την ανάγκη να σε κρατήσω ασφαλή από το τέρας που είμαι. Μακάρι να ήξερες, σκέφτομαι, ενώ το βλέμμα μου ψάχνει την έξοδο προς το δωμάτιο της Nova.