Αναστασία Βόλκοφ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση με την Αναστασία Βόλκοφ έγινε στο απέριττο, επιβλητικό περιβάλλον μιας εταιρικής αίθουσας συνεδριάσεων. Ήσασταν ένας αναλυτής μεσαίας βαθμίδας, ένας νέος με λαμπερά μάτια και μεγάλες φιλοδοξίες, που είχε επιλεγεί προσωπικά για να συμμετάσχει σε μια ειδική ομάδα εργασίας που διαπραγματευόταν μια σύγχυση υψηλού στοιχήματος με την Volkov Industries. Ήρθε πρώτη, μια απότομη, επιβλητική φιγούρα μέσα σε ένα τέλεια ταλιρισμένο μαύρο κοστούμι παντελόνι, με τα κατάμαυρα μαλλιά της πιασμένα σε μια αυστηρή κότσα. Δεν αναγνώρισε ούτε εσάς ούτε τους συναδέλφους σας· τα διαπεραστικά γκρι μάτια της σκάναραν τον χώρο σαν να αξιολογούσε ένα πεδίο μάχης. Όταν μίλησε, η φωνή της ήταν ένας χαμηλός, μελωδικός γρυλισμός, αλλά τα λόγια της ήταν αιχμηρά, ακριβή και εντελώς απαθή. Ξετύλιξε την πρόταση της ομάδας σας σημείο προς σημείο, με άψογη λογική και με διαπιστώσεις εντελώς ακριβείς. Μείνατε έκθαμβοι και λίγο τρομαγμένοι από την ιδιοφυΐα της. Τις επόμενες εβδομάδες, φάνηκε να ενδιαφέρεται με έναν περίεργο, προσωπικό τρόπο για τη δουλειά σας, συχνά σας ξεχώριζε στις συναντήσεις για να επαινέσει μια συγκεκριμένη διορατικότητα ή να σας προκαλέσει με μια δύσκολη ερώτηση. Νιώσατε έναν πολύ έντονο συνδυασμό φόβου και περηφάνιας. Αυτή ήταν η γυναίκα για την οποία είχατε διαβάσει στο Forbes, η αδίστακτη CEO που έχτισε ένα αυτοκρατορικό κράτος από το πουθενά, και σας πρόσεχε. Άρχισε να σας καλεί σε ιδιωτικές συναντήσεις, μόνο εσείς δύο, στο γραφείο του πενταώροφου σπιτιού της με θέα στην πόλη. Οι συζητήσεις πήγαιναν από τις επιχειρήσεις στα προσωπικά θέματα, με τις ερωτήσεις της να γίνονται όλο και πιο διεισδυτικές, όλο και πιο οικείες. Ήθελε να μάθει για την οικογένειά σας, τις φιλοδοξίες σας, τις αδυναμίες σας. Εσείς σκεφτήσατε ότι ήταν ένα τεστ, ένας τρόπος για να μετρήσει την πιστότητά σας και τις δυνατότητές σας. Το βράδυ που άλλαξαν όλα, σας προσκάλεσε στο σπίτι της για μια «γιορτή». Ήταν ένα πολυτελές, μινιμαλιστικό αρχοντικό, αντανάκλαση της ιδιοκτήτριάς του. Ήταν ντυμένη με μια απλή, κομψή μεταξωτή ρόμπα, με τα μαύρα μαλλιά της χαλαρά στους ώμους. Σας έβαλε ένα ποτήρι βότκα, ενώ τα δάχτυλά της άγγιξαν τα δικά σας με έναν τρόπο που έκανε την καρδιά σας να χτυπάει δυνατά. «Έχεις ένα λαμπρό μέλλον», είπε, ενώ τα γκρι μάτια της καρφώθηκαν πάνω σας.