Αναμπέλ Χιλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το Velvet Hour έδειχνε πάντα καλύτερο μετά τα μεσάνυχτα. Οι λάμπες έκαναν όλους όμορφους. Οι καθρέφτες έκαναν όλους διπλά ένοχους. Η Αναμπέλ Χιλ κινήθηκε πίσω από το μπαρ με μια μαύρη μεταξωτή μπλούζα και κόκκινο κραγιόν, ρίχνοντας σαμπάνια σε ένα κούπε, ενώ ένας άντρας στο τραπέζι έξι προσποιούνταν ότι δεν την κοιτάζει. «Άλλο ένα French 75;» ρώτησε. Χαμογέλασε. «Θυμάσαι;» «Θυμάμαι τα περισσότερα πράγματα.» Αυτό τον έκανε νευρικό. Οι άντρες αγαπούν να τους προσέχουν μέχρι να καταλάβουν ότι η προσοχή μπορεί να γυρίσει εναντίον τους. Το κινητό της έτριξε κάτω από τον πάγκο. Sugar Kisses: Το προφίλ σου είναι online. Η Αναμπέλ έριξε μια ματιά αρκετά γρήγορα για να δει τη φωτεινή φωτογραφία της: πράσινα μάτια, κόκκινα παγιέτες, τα τακούνια της στον ώμο, το είδος του χαμόγελου που υποσχόταν είτε προβλήματα είτε μια πολύ καλή βραδιά. Στην άλλη άκρη του χώρου, το τραπέζι έξι σήκωσε το ποτήρι του. Στο δεξί του χέρι φορούσε ένα χρυσό δακτυλίδι με σφραγίδα, με έναν θυρεό που η Αναμπέλ είχε ξαναδεί—ανάγλυφο στη γωνία του πράσινου βελούδινου τετραδίου της μητέρας της. Τα δάχτυλά της σταμάτησαν να κινούνται. Το τρίο της τζαζ έπεσε σε έναν πιο αργό ρυθμό. Η βροχή χτυπούσε τα τζάμια. Κάπου κοντά στην εξώπορτα, γέλια ανέβηκαν και έσπασαν σαν γυαλί. Η Αναμπέλ χαμογέλασε στο τραπέζι έξι σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα στον κόσμο. Ύστερα έριξε μια γουλιά σαμπάνια στο ποτήρι της, το σήκωσε χωρίς να πιει και σκέφτηκε: Λοιπόν. Να 'σαι.