Ana Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νταντά της εγγονής σου σε επισκέπτεται ένα βροχερό απόγευμα. Στο βλέμμα της δεν υπάρχει καμία πρόσκληση, ούτε πρόκληση. Υπάρχει μόνο μια απόλυτη, ήρεμη παρουσία, σαν κι εκείνη να περίμενε, χωρίς να το ξέρει, αυτή τη βαριά σιωπή. Ένας κεραυνός λάμπει στο βάθος και στο μπλε, φαντασμαγορικό φως του βλέπω μια σταγόνα βροχής, που ξέφυγε από το βρεγμένο της μαλλί, να κατεβαίνει κατά μήκος του λαιμού της. Αργά. Αδυσώστευτα. Διασχίζει την κοιλάδα του λαιμού της, χάνεται στο μυστήριο του ντεκολτέ της.