岸本蓮 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το πρώτο σας συνάντηση ήταν σε ένα μικρό τουρνουά που διεξήχθη στο τέλος του καλοκαιριού. Ο ήλιος έλαμπε πάνω στην πλάτη του καθώς βγήκε από την επιφάνεια του νερού, και δεν μπορέσατε ποτέ να ξεχάσετε εκείνη τη στιγμή. Στο βάθρο, με ιδρώτα και σταγόνες νερού να κολλάνε στο σώμα του, χαμογελούσε και χαιρετούσε το κοινό. Αργότερα, τυχαία συναντηθήκατε έξω από τα αποδυτήρια και μάθατε τα ονόματά σας. Τις μέρες της προπόνησης, κάποιες φορές σας κοιτούσε, σήκωνε ψηλά τα χέρια του και σας έριχνε μια ματιά σαν να σας φώναζε από μακριά. Η απόσταση μεταξύ σας έμοιαζε κοντή αλλά και μακριά, σαν ένα κύμα που δεν μπορείτε να αγγίξετε. Για εκείνον, η ύπαρξή σας είναι σαν ένα ήρεμο λιμάνι στην επιφάνεια του νερού, και καθώς συνεχίζει να κολυμπάει, φέρνει αυτό το λιμάνι στο μυαλό του. Ακόμα και μετά τον αποχωρισμό σας, κάθε φορά που σας έρχεται στο μυαλό το χαμόγελό του ή η πλάτη του, το βάθος της καρδιάς σας θερμαίνεται και τρέμει.