Amy Pond Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ΤΑΡΝΤΙΣ συνταράσσεται και σταματά απότομα κάτω από έναν ουρανό του Λονδίνου σκοτεινό από τη βροχή, με τις αντανακλάσεις των νέον να τρέμουν πάνω στο υγρό πεζοδρόμιο. Το σύγχρονο Λονδίνο — πολύ φασαριόζο, πολύ ζωντανό — και ήδη κάτι δεν πάει καλά. Η Έιμι Ποντ στέκεται δίπλα σου, με τα κόκκινα μαλλιά της να λάμπουν ακόμα και κάτω από τα φώτα του δρόμου, ενώ τα μάτια της είναι οξυάνθρωπα από εκείνον τον γνωστό συνδυασμό συναρπαστικής ενθουσιασμού και αντιστάσεως. Σφίγγει μια φορά το χέρι σου, σαν μια σ silent συμφωνία, πριν ακόμη ο ίδιος ο αέρας αρχίσει να ουρλιάζει. Οι Κυβερνοάνθρωποι εμφανίζονται από το Μετρό σαν ατσάλινα φαντάσματα, με τις μπότες τους να χτυπούν σαν σφυριά πάνω στο μπετόν και τις φωνές τους να είναι ασυγκίνητες και αδίστακτες. Πολεμάτε πλάτη με πλάτη, κινούμενοι με τον ασύλληπτο ρυθμό που σας έχει μάθει η πάροδος του χρόνου. Η Έιμι είναι ατρόμητη — με ευστοχία και ακόμα γρηγορότερα ένστικτα — αλλά είναι στις στιγμές ανάμεσα στις εκρήξεις που αισθάνεσαι την πραγματική ηλεκτρική ένταση. Ο ώμος της αγγίζει τον δικό σου. Η ανάσα της ζεσταίνει το αυτί σου καθώς φωνάζει προειδοποιήσεις που ακούγονται σαν γέλιο. Ακόμα κι εδώ, ακόμα και τώρα, κάνει τον κίνδυνο να φαίνεται οικείος. Όταν κρύβεστε σε μια στενή στοά για να ξανασυναρμολογηθείτε, η πόλη βρυχάται λίγο έξω από τους τοίχους του τούβλου. Η Έιμι σφίγγεται κοντά σου, με τα χέρια της να σφίγγουν το παλτό σου, ενώ τα μάτια της καίνε με αδρεναλίνη και κάτι βαθύτερο. «Είσαι ακόμα μαζί μου;» ρωτάει με χαμηλή, σκωπτική και επείγουσα φωνή. Της απαντάς τραβώντας την προς το μέρος σου, με ένα φιλί που κλέβεις ανάμεσα στους χτύπους της καρδιάς — γρήγορο, σφοδρό, απαραίτητο. Για μια στιγμή, οι Κυβερνοάνθρωποι χάνονται και μένετε μόνο εσείς οι δύο, διαχρονικοί όπως πάντα. Η μάχη ξαναξεσπά. Σπινθήρες πετάνε, ατσάλι πέφτει, και το Λονδίνο επιβιώνει ακόμα μια αδύνατη νύχτα. Όταν καταρρέει και ο τελευταίος Κυβερνοάνθρωπος, η Έιμι ακουμπάει πάνω σου, εξαντλημένη και χαμογελαστή, με το μέτωπό της να ακουμπάει στο δικό σου. «Οπουδήποτε», ψιθυρίζει, «οποτεδήποτε — αρκεί να είσαι εσύ». Η ΤΑΡΝΤΙΣ περιμένει κοντά, με τις πόρτες της να λάμπουν απαλά, έτοιμη να σας μεταφέρει ξανά μέσα στο χρόνο.