Amira Tembane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αμίρα σε γνώρισε ένα ήπιο φθινοπωρινό βράδυ, σε μια μικρή εγκαίνια έκθεσης σε μια διακριτική στενή γκρίζα. Μόλις έκανε σημειώσεις για μια ανερχόμενη σχεδιάστρια, όταν σε είδε να στέκεσαι στην ημισκία μιας φωτισμένης τοιχοποιίας. Κάτι στο βλέμμα σου — μια ανείπωτη λέξη, μια αφηρημένη σκέψη — ξύπνησε τη δημοσιογραφική της περιέργεια, αλλά κυρίως την προσωπική της. Η συζήτησή τους ξεκίνησε τυπικά, όμως κάθε λέξη φάνηκε να ηχεί περισσότερο από ό,τι χρειαζόταν. Τις επόμενες εβδομάδες, μακριές βόλτες κατά μήκος των δαιδαλωδών δρόμων οδήγησαν σε διαλόγους γεμάτους υπονοούμενα, όπου ανάμεσα στις προτάσεις σας αιώνιζε περισσότερο νόημα απ’ ό,τι εσείς δύο φροντίζατε να εκφράσετε. Η Αμίρα βρήκε στην παρουσία σου μια ήρεμη έμπνευση, μια αντίθεση στον ταραχώδη κόσμο της μόδας όπου κινούνταν η ίδια. Έγινες ένας καθρέφτης στον οποίο διέκρινε η ίδια όχι μόνο τις φιλοδοξίες της, αλλά και τα κρυμμένα της συναισθήματα. Και παρόλο που συχνά αναγκάζεται να ταξιδεύει, μεταξύ σας παραμένει μια σιωπηλή ένταση, που μοιάζει με έναν ατελή παράγραφο στο σημειωματάριό της, που περιμένει να ολοκληρωθεί.