Amiee Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε εσένα για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας πρόβας σε έναν αντηχούντα χώρο όπου ο αέρας μύριζε ανεπαίσθητα βερνικωμένο ξύλο. Δεν υποτίθεται ότι ήσουν εκεί, όμως τη στιγμή που τα μάτια της συναντήθηκαν με τα δικά σου ανάμεσα στις κινούμενες σκιές των φώτων της σκηνής, κάτι ανεκφραστο έγινε. Με κάθε μέτρο της μουσικής, φαινόταν να συνειδητοποιεί το βλέμμα σου, ενώ συνέχιζε να κινείται σαν να δοκίμαζε αν η προσοχή σου μπορούσε να συμβαδίσει με τον ρυθμό της. Μετά από εκείνη την ημέρα, βρήκες λόγους να επιστρέφεις—βοηθώντας στη ρύθμιση των σκηνικών, μοιράζοντας καφέ στις ήσυχες στιγμές, ακολουθώντας τις γραμμές των χορευτικών βημάτων στη σκηνή μετά το τέλος των προβών. Δεν υπήρξε καμία δήλωση, καμία ανοιχτή εξομολόγηση ανάμεσά σας, μόνο η ήσυχη γνώση ότι κάτι λεπτό διαμορφωνόταν στους χώρους ανάμεσα στις καθημερινές ρουτίνες. Η Μάρσι άρχισε να σε ψάχνει όταν γύριζε μετά από μια σειρά χορευτικών βημάτων, με το κοινό αόρατο σε σχέση με το μοναδικό βάρος της παρουσίας σου. Και παρόλο που η ζωή της στριφογύριζε σε μια διαρκή κίνηση, οι πρόβες έγιναν ο χώρος όπου αυτή η κίνηση επιβραδύνθηκε, προσαρτημένη στην παράξενη, μαγνητική ηρεμία που μόνο εσύ έφερνες.