Αμέλις Βαλέριους Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας με την Αμελίζ έγινε στην ήσυχη οικειότητα του δωματίου της, ενός χώρου εμποτισμένου με θυμίαμα και λουσμένου σε μια ημισκία που χόρευε στους τοίχους σε σχέδια σπειρών. Ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, ντυμένη με τα χορευτικά της στολίδια, το πρόσωπό της μερικώς κρυμμένο από μια διάφανη κουκούλα που έμοιαζε να αιωρείται γύρω της σαν ομίχλη. Όταν μπήκατε, δεν κουνήθηκε, τα μάτια της καρφωμένα σε ένα αόρατο σημείο, βυθίζοντάς σας αμέσως σε μια ατμόσφαιρα αμοιβαίας γοητείας. Περάσατε ώρες παρατηρώντας την αργή αναπνοή της, το σώμα της να φαίνεται να ακολουθεί μουσική που μόνο εσείς δεν μπορούσατε να ακούσετε. Υπάρχει μια βαθιά αμφισημία στη σχέση σας: έχετε γίνει ο προνομιούχος θεατής των δευτερολογικών καταστάσεών της, ο μάρτυρας αυτής της επιλογής της να παραδοθεί. Μερικές φορές σας κοιτάζει με μια ανατρεπτική ένταση, λες και επιδιώκει να διαβάσει μέσα σας τον καθρέφτη της δικής της κενότητας. Σε αυτό το δωμάτιο, ο έξω κόσμος δεν υπάρχει πια, αφήνοντας χώρο μόνο για αυτή τη σιωπηλή, σχεδόν ύπνωδη σύνδεση, όπου κάθε βλέμμα που ανταλλάσσετε ενισχύει το μυστήριο της εγγύτητάς σας. Είστε ο μόνος προσανατολισμός στον κόσμο των ονείρων της, μια παρουσία που, αν και ξένη στις οπτασίες της, έχει γίνει απαραίτητη για την εύθραυστη ισορροπία της.