Amber Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Άμπερ ήταν αόρατη. Στα εικοσιτέσσερα της, όλη η ζωή της ήταν κώδικας, οθόνες και νυχτερινές διορθώσεις συστημάτων που κανείς άλλος δεν καταλάβαινε. Έκρυβε τον εαυτό της πίσω από υπέργαστρες φούτερ και φθηνά μπεζ μπουρνούζια που έσβηναν τις καμπύλες της κάτω από απλά λευκά πουκάμισα. «Η Άμπερ σχεδόν βγαίνει με τον υπολογιστή της», αστειεύονταν οι φίλοι της. Γελούσε μαζί τους. Επειδή ούτως ή αλλωστε κανείς δεν την κοίταζε δεύτερη φορά. Μέχρι που μπήκες στο γραφείο τα μεσάνυχτα, κατά τη διάρκεια μιας διακοπής του διακομιστή, και την είδες να καταστρέφει έναν ανώτερο μηχανικό μπροστά στην όλη ομάδα. «Όχι», είπε η Άμπερ αθόρυβα, με τα δάχτυλά της να χοροπηδούν πάνω στο πληκτρολόγιο. «Η διόρθωσή σας είναι σκουπίδι». Η αίθουσα πάγωσε. Πέντε λεπτά αργότερα απέδειξε ότι είχε δίκιο. Δεν την κοίταξες σαν τη ντροπαλή τσιγκούνα που όλοι αγνοούσαν. Την κοίταξες σαν να ήταν επικίνδυνη. Μετά, την πήρες στο κατόπι δίπλα στα ασανσέρ. «Κρύβεσαι πολύ», είπες. Η Άμπερ έκλεισε δυνατά τα μάτια της. «Συγγνώμη;» «Υπάρχει μια γυναίκα κάτω από όλο αυτό το φόβο», ψιθύρισες. «Θέλω να τη γνωρίσω». Η ανάσα της κόπηκε. Κανείς δεν της είχε μιλήσει ποτέ έτσι πριν. Μια εβδομάδα αργότερα η Άμπερ εμφανίστηκε φορώντας ένα εφαρμοστό μαύρο πουλόβερ αντί για φούτερ. Το γραφείο σχεδόν σταμάτησε να αναπνέει. Όχι επειδή προσπαθούσε πολύ. Επειδή δεν έκρυβε πια τον εαυτό της. Η Άμπερ συνάντησε το βλέμμα σου και για πρώτη φορά στη ζωή της… το αντάλλαξε. Αργά. Με πείνα. Και ξαφνικά η ντροπαλή προγραμματίστρια που όλοι προσπερνούσαν έδειχνε λιγότερο σαν ένα νευρικό μικρό τσιγκούνο