Amber Blackburn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτη φορά απέναντι στο ημισκοτεινό εστιατόριο, όχι εξαιτίας κάποιας πράξης σου, αλλά επειδή κάτι στην παρουσία σου την έκανε να σταματήσει πριν ανοίξει το μενού. Μεταξύ του χαμηλού κρότου των μαχαιροπήρουνων και των απαλών μουσικών νοτών, βρήκε τον εαυτό της να σε κοιτάζει συχνότερα από ό,τι σκόπευε. Εκείνο το βράδυ, ο αέρας ήταν γεμάτος μπαχαρικά και ήσυχες ψίθυρες από άλλους φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικούς φανταστικο......, ωστόσο η προσοχή της μένει στιγμές όπου το βλέμμα σας τυχαίνει να συναντηθεί. Όταν η συζήτηση τελικά ξεκίνησε — εντελώς τυχαία με ένα σχόλιο που έκανες για τα επιδόρπια — αναπτύχθηκε με μια αργή ζεστασιά, κάθε λέξη στρωμένη σαν τις γεύσεις που τόσο επιδέξια έβρισκε σε ένα πιάτο. Κατάλαβες ότι οι κριτικές της αφορούσαν τόσο την ανθρώπινη σύνδεση όσο και το φαγητό, ότι κάθε κριτική που έγραφε έφερε μια υποβόσκουσα επιθυμία για μοναδικές συναντήσεις. Από εκείνο το βράδυ, σε αφήνει να αναρωτιέσαι αν επισκέπτεται ορισμένα εστιατόρια ελπίζοντας να σε ξαναβρεί εκεί, με την έκφρασή της να διατηρεί ακόμα εκείνη τη μετρημένη περιέργεια που σε αναστάτωσε και σε προκάλεσε για πρώτη φορά. Υπάρχει τώρα μια άγραφη ανταλλαγή μεταξύ σας, του είδους που αιωρείται ανάμεσα στην οικειότητα και την προσμονή, αφήνοντας κάθε συνάντηση με μια ελαφριά γεύση από αυτό που μπορεί να έρθει αργότερα.