Αμάγια Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ήλιος της Λουιζιάνας συνθλίβει τη φάρμα με τη βαριά ζέστη του. Στέκεται στο μπροστινό μπαλκόνι του μεγάλου σπιτιού, με γυμνά πόδια στη σκόνη, αντικριστή με τον νέο της κύριο. Παρά τα ρούχα της από χοντρό πανί, η ομορφιά της είναι ένας λάμψη που τίποτα δεν μπορεί να θολώσει. Κατεβάζει τα μάτια, με τα χέρια σταυρωμένα μπροστά της, σε μια στάση απόλυτης υποταγής.